کدهای جلسه

کدهای جلسه رشته‌ها (یا اشیای) تولیدشده توسط کاربر هستند که تماس‌های تکمیل خودکار (جدید) را به‌عنوان جلسه ردیابی می‌کنند. «تکمیل خودکار (جدید)» از کد جلسه برای گروه‌بندی پُرسمان و مراحل انتخاب جستجوی تکمیل خودکار کاربر در یک جلسه مجزا برای اهداف صورت‌حساب استفاده می‌کند.

کاربران مسئول ایجاد کد جلسه برای هر جلسه هستند. کدهای جلسه باید رشته‌های base64 ایمن برای نشانی وب و نام فایل باشند. کاربران می‌توانند کد جلسه را به هر روشی تولید کنند، اما Google توصیه می‌کند از شناسه‌های یکتای جهانی (UUID) نسخه ۴ برای کدهای جلسه استفاده کنید.

جلسه با فراخوانی «تکمیل خودکار (جدید)» شروع می‌شود و با فراخوانی جزئیات مکان (جدید) یا اعتبارسنجی نشانی به پایان می‌رسد. هر جلسه می‌تواند چندین پُرسمان «تکمیل خودکار (جدید)» داشته باشد که به‌دنبال آن یک درخواست برای «جزئیات مکان (جدید)» یا «اعتبارسنجی نشانی» ارسال می‌شود. کلید(های) API استفاده‌شده برای هر درخواست در یک جلسه باید به همان پروژه Google Cloud Console تعلق داشته باشد.

کدهای جلسه به روش‌های زیر منقضی می‌شوند:

• «جزئیات مکان (جدید)» فراخوانی می‌شود.
• «اعتبارسنجی نشانی» فراخوانده می‌شود.
• جلسه رها شده است.

پس‌از پایان جلسه، کد دیگر معتبر نیست؛ برنامه‌تان باید برای هر جلسه جدید کد جدیدی تولید کند. اگر پارامتر sessionToken حذف شود یا اگر از کد جلسه مجدداً استفاده کنید، جلسه جدید به‌گونه‌ای شارژ می‌شود که گویی هیچ کد جلسه‌ای ارائه نشده است (هر درخواست به‌طور جداگانه صورت‌حساب می‌شود).

برای اطلاعات بیشتر درباره نحوه صدور صورت‌حساب برای درخواست‌های «تکمیل خودکار (جدید)»، به تکمیل خودکار (جدید) و قیمت‌گذاری جلسه مراجعه کنید.