نام منابع

سلسله مراتب نام

نام‌های منبع مورداستفاده در Google Ads API سلسله‌مراتبی هستند و ساختار سازماندهی نهادها را در Google Ads منعکس می‌کنند. تقریباً همه منابع، زیرمنبع‌های منبع Customer هستند که نشان‌دهنده این واقعیت است که تقریباً هر فراخوانی میانای برنامه‌سازی کاربردی باید حساب Google Ads خاصی را هدف قرار دهد. برای مثال، کمپین‌ها، گروه‌های آگهی، آگهی‌ها، و کلیدواژه‌ها همگی زیرمنابع منبع مشتری ریشه هستند.

منبع نام منبع
مشتری customers/1234567890
پویش customers/1234567890/campaigns/8765432109
AdGroup customers/1234567890/adGroups/54321098765
AdGroupAd customers/1234567890/adGroupAds/54321098765~2109876543210

شناسه‌های منبع

نهادهای Google Ads (مشتریان، پویش‌ها، و غیره) در سراسر API با نام منبعشان ارجاع داده می‌شوند. بااین‌حال، توجه به این نکته مهم است که خود نام‌های منبع ممکن است دارای شناسه‌های منبع عددی منحصربه‌فردی باشند که هر شیء را در سلسله‌مراتب شناسایی می‌کنند. در این موارد، تجزیه کردن نام منبع برای استخراج این شناسه‌های منبع و ایجاد شناسه جدید می‌تواند مفید باشد.

برای مثال، نام منبع AdGroupAd را از جدول قبلی بررسی کنید:

customers/1234567890/adGroupAds/54321098765~2109876543210

این را می‌توان به شناسه‌های منبع جداگانه آن (که با شناسه‌های مجموعه از هم جدا شده‌اند) به‌صورت زیر تقسیم کرد:

مؤلفه‌های نام منبع
شناسه‌های منبع
شناسه مشتری:
"1234567890"
شناسه گروه آگهی:
"54321098765"
شناسه آگهی گروه آگهی:
"2109876543210"
شناسه‌های مجموعه
"customers"
"adGroupAds"

تجزیه شناسه‌های تکی به شما امکان می‌دهد نام‌های منبع جدیدی را برای ارجاع به مشتری آگهی گروه آگهی (customers/1234567890) یا گروه آگهی آن (customers/1234567890/adGroupAds/54321098765) استخراج کنید.

شناسه‌های اشیای مشترک

بیشتر اشیاء در API با یک مشتری خاص Google Ads مرتبط هستند. بااین‌حال، برخی‌از انواع اشیاء را می‌توان بین چند حساب هم‌رسانی کرد. در عمل، این‌ها چیزهایی مثل فهرست‌های کلیدواژه منفی یا کنش‌های تبدیل بین‌حسابی هستند که معمولاً توسط مدیران ایجاد می‌شوند و سپس با حساب‌های مشتریان زیادی هم‌رسانی می‌شوند.

نام منبع اشیایی مانند این‌ها متفاوت خواهد بود، بسته به اینکه به کدام حساب تماس API ارسال می‌کنید.

مثال: کنش‌های تبدیل میان‌حسابی

فرض کنید حساب مدیر 987-654-3210 را داریم که کنش تبدیل بین‌حسابی را با یکی از حساب‌های مشتری کارخواه خود 123-456-7890 هم‌رسانی می‌کند:

نموداری که رابطه نام‌های منبع را با سلسله‌مراتب حساب نشان می‌دهد.

برقراری تماس میانای برنامه‌سازی کاربردی با حساب مدیر برای مثال، به‌روزرسانی پنجره بازگشتی کنش تبدیل، بااستفاده از نام منبع به شیء هم‌رسانی‌شده ارجاع می‌دهد: customers/9876543210/conversionActions/257733534.

برقراری تماس API با حساب مشتری برای موافقت بااستفاده از اقدام تبدیل هم‌رسانی‌شده، بااستفاده از نام منبع به آن ارجاع می‌دهد: customers/1234567890/conversionActions/257733534.

این همان کنش تبدیل زیربنایی است، اما نام منبع آن نسبت به حسابی که برای دسترسی به آن استفاده می‌شود، نسبی است.