شروع کنید

مقدمه

‫Maps Static API در پاسخ به درخواست HTTP ازطریق نشانی وب، تصویری (گیف، PNG، یا JPEG) برمی‌گرداند. برای هر درخواست، می‌توانید مکان نقشه، اندازه تصویر، سطح بزرگ‌نمایی، نوع نقشه، و جای نشانگرهای اختیاری را در مکان‌های روی نقشه مشخص کنید. می‌توانید نشانگرهایتان را بااستفاده از نویسه‌های الفباعددی برچسب‌گذاری کنید.

تصویر «میانای برنامه‌سازی کاربردی ایستا Maps» در برچسب <img> یا معادل آن در زبان‌های برنامه‌نویسی دیگر جاسازی شده است.src

این سند قالب موردنیاز نشانی‌های وب Maps Static API و پارامترهای دردسترس را شرح می‌دهد. همچنین نکته‌ها و ترفندهایی را در مشخص کردن نشانی‌های وب شما ارائه می‌دهد.

قبل‌از شروع

این سند برای توسعه‌دهندگان وب‌سایت و تلفن همراه است که می‌خواهند تصاویر Maps Static API را در صفحه وب یا برنامه تلفن همراه بگنجانند. این سند مقدمه‌ای بر استفاده از API و مطالب مرجع درباره پارامترهای دردسترس ارائه می‌دهد.

قبل‌از شروع توسعه با Maps Static API، الزامات اصالت‌سنجی (به کلید API نیاز دارید) و اطلاعات استفاده از API و صورت‌حساب (باید صورت‌حساب را در پروژه‌تان فعال کنید) را مرور کنید.

پارامترهای نشانی وب

نشانی وب Maps Static API باید به این شکل باشد:

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?parameters

اگر وب‌سایتتان ازطریق HTTPS دردسترس است، باید تصاویر «میانای برنامه‌سازی کاربردی Maps Static» را نیز ازطریق HTTPS بار کنید تا از هشدارهای امنیتی مرورگر جلوگیری کنید. اگر درخواست‌هایتان حاوی اطلاعات حساس کاربر، مثل مکان کاربر، است، توصیه می‌شود از HTTPS استفاده کنید:

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?parameters

چه از HTTP استفاده کنید چه از HTTPS، برخی‌از پارامترهای نشانی وب الزامی هستند و برخی دیگر اختیاری. همان‌طور که در نشانی‌های وب استاندارد است، همه پارامترها بااستفاده از نویسه امپرسند (&) از هم جدا می‌شوند. فهرست پارامترها و مقادیر احتمالی آن‌ها در این سند ذکر شده است.

‫Maps Static API تصاویر نقشه را بااستفاده از پارامترهای نشانی وب زیر تعریف می‌کند:

پارامترهای مکان

• center (اگر نشانگرها وجود نداشته باشند الزامی است) مرکز نقشه را تعریف می‌کند، که از همه لبه‌های نقشه فاصله یکسان دارد. این پارامتر مکان را به‌صورت جفت {عرض جغرافیایی، طول جغرافیایی} جداشده با کاما (برای نمونه «40.714728,-73.998672») یا نشانی رشته‌ای (برای نمونه «city hall, new york, ny») می‌پذیرد که مکان یکتایی را در سطح زمین شناسایی می‌کند. برای اطلاعات بیشتر، مکان‌ها را ببینید.
• zoom (الزامی اگر نشانگرها وجود نداشته باشند) سطح بزرگ‌نمایی نقشه را تعریف می‌کند که سطح بزرگ‌نمایی نقشه را تعیین می‌کند. این پارامتر مقدار عددی‌ای را می‌گیرد که با سطح بزرگ‌نمایی منطقه موردنظر مطابقت دارد. برای اطلاعات بیشتر، سطوح بزرگ‌نمایی را ببینید.

پارامترهای نقشه

• ‫size (الزامی) ابعاد مستطیلی تصویر نقشه را تعریف می‌کند. این پارامتر رشته‌ای از فرم {horizontal_value}x{vertical_value} را می‌گیرد. برای مثال، 500x400 نقشه‌ای با عرض ۵۰۰ پیکسل و ارتفاع ۴۰۰ پیکسل را تعریف می‌کند. نقشه‌هایی که عرض آن‌ها کمتر از ۱۸۰ پیکسل باشد، نشان‌واره Google را با اندازه کوچک‌تر نمایش می‌دهند. این پارامتر تحت‌تأثیر پارامتر scale قرار دارد؛ اندازه برونداد نهایی حاصل‌ضرب مقادیر اندازه و مقیاس است.
• ‫scale (اختیاری) بر تعداد پیکسل‌هایی که برگردانده می‌شود تأثیر می‌گذارد. scale=2 دو برابر پیکسل‌های scale=1 را برمی‌گرداند و درعین‌حال همان سطح پوشش و جزئیات را حفظ می‌کند (یعنی محتوای نقشه تغییر نمی‌کند). این کار هنگام توسعه برای نمایشگرهای با وضوح بالا مفید است. مقدار پیش‌فرض 1 است. مقادیر پذیرفتنی 1 و 2 است. برای اطلاعات بیشتر، مقیاس مقادیر را ببینید.
• format (اختیاری) قالب تصویر حاصل را تعریف می‌کند. به‌طور پیش‌فرض، Maps Static API تصاویر PNG ایجاد می‌کند. قالب‌های مختلفی ازجمله GIF،‏ JPEG، و PNG وجود دارد. قالب مورداستفاده شما به نحوه ارائه تصویر بستگی دارد. ‫JPEG معمولاً فشرده‌سازی بیشتری ارائه می‌دهد، درحالی‌که GIF و PNG جزئیات بیشتری ارائه می‌دهند. برای اطلاعات بیشتر، به قالب‌های تصویر مراجعه کنید.
• ‫maptype (اختیاری) نوع نقشه‌ای را که باید ساخته شود تعریف می‌کند. چند مقدار maptype ممکن وجود دارد، ازجمله roadmap،‏ satellite،‏ hybrid، و terrain. برای اطلاعات بیشتر، انواع نقشه Maps Static API را ببینید.
• language (اختیاری) زبانی را که باید برای نمایش برچسب‌ها روی کاشی‌های نقشه استفاده شود تعریف می‌کند. توجه داشته باشید که این پارامتر فقط برای برخی‌از کاشی‌های کشور پشتیبانی می‌شود؛ اگر زبان خاص درخواست‌شده برای مجموعه کاشی پشتیبانی نشود، از زبان پیش‌فرض برای آن مجموعه کاشی استفاده خواهد شد.
• region (اختیاری) مرزهای مناسب را برای نمایش براساس حساسیت‌های جغرافیایی-سیاسی تعریف می‌کند. کد منطقه‌ای را که به‌عنوان مقدار ccTLD («دامنه سطح بالا») دو نویسه‌ای مشخص شده است می‌پذیرد. برای مناطق پشتیبانی‌شده، جزئیات پوشش «پلاتفرم Google Maps» را ببینید.

پارامترهای ویژگی

• ‫map_id (اختیاری) شناسه یک نقشه خاص را مشخص می‌کند. شناسه نقشه، نقشه را با سبک یا ویژگی خاصی مرتبط می‌کند، و باید به همان پروژه‌ای تعلق داشته باشد که کلید میانای برنامه‌سازی کاربردی استفاده‌شده برای مقداردهی اولیه نقشه به آن تعلق دارد. برای اطلاعات بیشتر، به استفاده از شناسه‌های نقشه مراجعه کنید.
• ‫markers (اختیاری) یک یا چند نشانگر تعریف کنید تا در مکان‌های مشخص به تصویر پیوست شود. این پارامتر یک تعریف نشانگر واحد را با پارامترهایی که با نویسه خط عمودی (|) از هم جدا شده‌اند می‌گیرد. چندین نشانگر را می‌توان در یک پارامتر markers قرار داد، به‌شرطی که سبک یکسانی داشته باشند؛ می‌توانید با افزودن پارامترهای markers اضافی، نشانگرهای بیشتری با سبک‌های متفاوت اضافه کنید. توجه داشته باشید که اگر نشانگرهایی برای نقشه ارائه دهید، نیازی به مشخص کردن پارامترهای center و zoom (که معمولاً الزامی هستند) ندارید. برای اطلاعات بیشتر، نشانگرهای Maps Static API را ببینید.
• ‫path (اختیاری) مسیر واحدی از دو یا چند نقطه متصل را برای رونهاد کردن روی تصویر در مکان‌های مشخص‌شده تعریف می‌کند. این پارامتر رشته‌ای از تعریف‌های نقطه را می‌گیرد که با نویسه لوله (|) از هم جدا شده‌اند، یا چندخطی کدبندی‌شده‌ای را بااستفاده از پیشوند enc: در اعلان مکان مسیر می‌گیرد. با افزودن پارامترهای path اضافی می‌توانید مسیرهای بیشتری ارائه دهید. توجه داشته باشید که اگر مسیری را برای نقشه ارائه دهید، نیازی به مشخص کردن پارامترهای center و zoom (که معمولاً الزامی هستند) ندارید. برای اطلاعات بیشتر، مسیرهای Maps Static API را ببینید.
• visible (اختیاری) یک یا چند مکان را مشخص می‌کند که باید در نقشه نمایان بماند، هرچند هیچ نشانگر یا نشانه دیگری نمایش داده نخواهد شد. از این پارامتر استفاده کنید تا مطمئن شوید ویژگی‌های خاص یا مکان‌های نقشه در «میانای برنامه‌سازی کاربردی Maps Static» نشان داده می‌شوند.
• style (اختیاری) سبک سفارشی را برای تغییر دادن ارائه ویژگی خاصی (جاده‌ها، پارک‌ها، و ویژگی‌های دیگر) در نقشه تعریف می‌کند. این پارامتر feature و element آرگومان‌هایی را می‌گیرد که ویژگی‌های سبک‌دهی را شناسایی می‌کنند و مجموعه‌ای از عملیات سبک‌دهی را برای اعمال کردن روی ویژگی‌های انتخاب‌شده می‌گیرد. با افزودن پارامترهای style بیشتر می‌توانید چندین سبک ارائه دهید. برای اطلاعات بیشتر، راهنمای نقشه‌های سبک‌دار را ببینید.

پارامترهای کلید و امضا

• ‫key (الزامی) به شما امکان می‌دهد استفاده از API برنامه خود را در کنسول Google Cloud نظارت کنید و تضمین می‌کند که Google درصورت لزوم بتواند درباره برنامه شما با شما تماس بگیرد. برای کسب اطلاعات بیشتر، استفاده از کلیدهای میانای برنامه‌سازی کاربردی با Maps Static API را ببینید.
• signature (توصیه می‌شود) امضای دیجیتالی است که برای تأیید اینکه هر سایتی که بااستفاده از کلید API شما درخواست تولید می‌کند برای این کار مجاز است استفاده می‌شود. درخواست‌های بدون امضای دیجیتالی ممکن است ناموفق باشند. برای اطلاعات بیشتر، به استفاده از امضای دیجیتال مراجعه کنید.

محدودیت اندازه نشانی وب

نشانی‌های وب Maps Static API به اندازه ۱۶۳۸۴ نویسه محدود شده‌اند. در عمل، احتمالاً به نشانی‌های وب طولانی‌تر از این نیاز نخواهید داشت، مگر اینکه نقشه‌های پیچیده‌ای با تعداد زیادی نشانگر و مسیر تولید کنید.

کاربرد پارامتر

استفاده از Maps Static API نسبتاً آسان است، زیرا فقط از یک نشانی وب پارامتری تشکیل شده است. این بخش توضیح می‌دهد که چگونه از این پارامترها برای ساختن نشانی‌های وب خود استفاده کنید.

مشخص کردن مکان‌ها

«میانای برنامه‌سازی کاربردی Maps Static» باید بتواند مکان‌های روی نقشه را به‌طور دقیق شناسایی کند، هم برای اینکه نقشه را روی مکان صحیح متمرکز کند (بااستفاده از پارامتر center) و/یا هم برای اینکه هرگونه مکان‌نما اختیاری (بااستفاده از پارامتر markers) را در مکان‌های روی نقشه قرار دهد. «میانای برنامه‌سازی کاربردی ایستا Maps» از اعداد (مقادیر طول و عرض جغرافیایی) یا رشته‌ها (نشانی‌ها) برای مشخص کردن این مکان‌ها استفاده می‌کند. این مقادیر مکان زمین‌کدگذاری‌شده را شناسایی می‌کنند.

چندین پارامتر (مثل پارامترهای markers و path پارامتر) چندین مکان را می‌پذیرند. در این موارد، مکان‌ها با نویسه خط لوله (|) از هم جدا می‌شوند.

طول و عرض جغرافیایی

طول و عرض جغرافیایی بااستفاده از اعداد در رشته نوشتاری جداشده با کاما تعریف می‌شود که دقت آن تا ۶ رقم اعشار است. برای مثال، «40.714728,-73.998672» مقدار زمین‌کدیاب معتبری است. دقت فراتر از ۶ رقم اعشار نادیده گرفته می‌شود.

مقادیر طول جغرافیایی براساس فاصله آن‌ها از گرینویچ، انگلستان، خانه نصف‌النهار مبدأ است. ازآنجایی‌که گرینویچ در عرض جغرافیایی ۵۱٫۴۷۷۲۲۲ واقع شده است، می‌توانیم مقدار center را 51.477222,0 وارد کنیم تا نقشه روی گرینویچ متمرکز شود:

مقادیر طول و عرض جغرافیایی باید با مکان معتبری روی زمین مطابقت داشته باشد. عرض‌های جغرافیایی می‌توانند هر مقداری بین -90 و 90 داشته باشند، درحالی‌که مقادیر طول جغرافیایی می‌توانند هر مقداری بین -180 و 180 داشته باشند. اگر مقدار طول یا عرض جغرافیایی نامعتبری را مشخص کنید، درخواست شما به‌عنوان درخواست بد رد خواهد شد.

نشانی‌ها

اکثر افراد با طول و عرض جغرافیایی صحبت نمی‌کنند؛ آن‌ها مکان‌ها را بااستفاده از نشانی‌ها مشخص می‌کنند. فرایند تبدیل نشانی به نقطه جغرافیایی زمین‌کدگذاری نامیده می‌شود و اگر نشانی‌های معتبری ارائه دهید، سرویس Maps Static API می‌تواند زمین‌کدگذاری را برای شما انجام دهد.

در هر پارامتری که می‌توانید طول/عرض جغرافیایی ارائه دهید، می‌توانید به‌جای آن رشته‌ای را مشخص کنید که نشان‌دهنده نشانی است. ‫Google نشانی را زمین‌کدگذاری می‌کند و سرویس Maps Static API را با مقدار طول/عرض جغرافیایی برای استفاده در قرار دادن نشانگرها یا مشخص کردن مکان‌ها ارائه می‌دهد. رشته باید نشانی وب-کدبندی‌شده باشد، بنابراین نشانی‌هایی مثل «City Hall, New York, NY» باید به «City+Hall,New+York,NY» تبدیل شوند، برای مثال.

توجه داشته باشید که نشانی‌ها ممکن است مکان‌های دقیق، مثل نشانی‌های خیابان، چندخطی‌هایی مثل مسیرهای نام‌گذاری‌شده، یا مناطق چندضلعی مثل شهرها، کشورها، یا پارک‌های ملی را نشان دهند. برای نتایج چندخطی و چندضلعی، سرور Maps Static API از نقطه مرکزی خط/منطقه به‌عنوان مرکز نشانی استفاده می‌کند. اگر درباره نحوه زمین‌کدیابی نشانی شک دارید، می‌توانید نشانی را بااستفاده از این ابزار کمکی زمین‌کدیابی آزمایش کنید.

مثال زیر تصویر نقشه ثابتی برای برکلی، کالیفرنیا تولید می‌کند:

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=Berkeley,CA&zoom=14&size=400x400&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE

سطوح بزرگ‌نمایی

نقشه‌ها در Google Maps دارای «سطح بزرگ‌نمایی» عدد صحیح هستند که وضوح نمای کنونی را تعریف می‌کند. سطوح بزرگ‌نمایی بین 0 (پایین‌ترین سطح بزرگ‌نمایی که در آن کل جهان در یک نقشه دیده می‌شود) و 21+ (تا سطح خیابان‌ها و ساختمان‌های منفرد) در نمای پیش‌فرض roadmap امکان‌پذیر است. طرح کلی ساختمان‌ها، درصورت دردسترس بودن، در سطح بزرگ‌نمایی 17 روی نقشه نشان داده می‌شود. این مقدار از منطقه‌ای به منطقه دیگر متفاوت است و با تکامل داده‌ها می‌تواند درطول زمان تغییر کند.

‫Google Maps سطح بزرگ‌نمایی 0 را تنظیم می‌کند تا کل زمین را دربر بگیرد. هر سطح بزرگ‌نمایی بعدی، دقت را در هر دو بعد افقی و عمودی دوبرابر می‌کند. اطلاعات بیشتر درباره نحوه انجام این کار در مستندات میانای برنامه‌سازی کاربردی جاوا اسکریپت Google Maps دردسترس است.

توجه: همه سطوح بزرگ‌نمایی در همه مکان‌های زمین ظاهر نمی‌شوند. سطوح بزرگ‌نمایی بسته به مکان متفاوت است، زیرا داده‌ها در برخی‌از نقاط جهان جزئی‌تر از مکان‌های دیگر است.

اگر درخواستی برای سطح زومی ارسال کنید که کاشی‌های نقشه در آن وجود ندارد، «میانای برنامه‌سازی کاربردی Maps Static» به‌جای آن تصویر خالی برمی‌گرداند.

فهرست زیر سطح تقریبی جزئیاتی را نشان می‌دهد که می‌توانید انتظار داشته باشید در هر سطح بزرگ‌نمایی ببینید:

• ‫۱: جهان
• ۵: خشکی/قاره
• ‫۱۰: شهر
• ۱۵: خیابان‌ها
• ‫۲۰: ساختمان‌ها

این مثال دو نقشه از منهتن را با مقدار center یکسان اما به‌ترتیب در سطوح بزرگ‌نمایی ۱۲ و ۱۴ درخواست می‌کند:

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&zoom=12&size=400x400&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&zoom=14&size=400x400&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE

اندازه‌های تصویر

پارامتر size، در ارتباط با center، منطقه تحت پوشش نقشه را تعریف می‌کند. همچنین اندازه خروجی نقشه را به پیکسل، وقتی در مقدار scale (که به‌طور پیش‌فرض 1 است) ضرب شود، تعریف می‌کند.

این جدول حداکثر مقادیر مجاز را برای پارامتر size در هر مقدار scale نشان می‌دهد.

این مثال «برشی» از زمین را در خط استوا در سطح بزرگ‌نمایی ۱ درخواست می‌کند:

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=0,0&zoom=1&size=400x50&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE

این مثال نقشه کوچکی با اندازه ۱۰۰ × ۱۰۰ پیکسل را درخواست می‌کند که در همان منطقه قرار دارد. به نشان‌واره کوچک‌تر Google توجه کنید:

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=0,0&zoom=1&size=100x100&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE

مقادیر مقیاس

پارامتر size در Maps Static API اندازه نقشه را برحسب پیکسل تعریف می‌کند، بنابراین نقشه‌ای با size=200x200 به‌صورت ۲۰۰ پیکسل در ۲۰۰ پیکسل برگردانده می‌شود. در نمایشگر رایانه LCD که معمولاً حدود ۱۰۰ پیکسل در هر اینچ (ppi) نمایش می‌دهد، نقشه ۲۰۰x۲۰۰ حدود ۲ اینچ در هر بُعد خواهد بود.

بااین‌حال، دستگاه‌های همراه به‌طور فزاینده‌ای شامل صفحه‌نمایش‌های با وضوح بالا با تراکم پیکسلی بیش از ۳۰۰ پیکسل در اینچ می‌شوند که یا:

• اندازه تصویر ۲۰۰x۲۰۰ پیکسلی را به فقط ۰٫۷ اینچ کاهش می‌دهد، و برچسب‌ها و نمادها را برای خواندن بسیار کوچک می‌کند؛ یا
• تصویر را مقیاس‌بندی (زوم) کنید تا خوانایی آن بهبود یابد، که منجر به تصویری تار یا پیکسلی می‌شود.

خیلی کوچک است	خیلی مبهم است

هنگام توسعه برای دستگاه‌های همراه، می‌توانید از پارامتر scale «میانای برنامه‌سازی کاربردی» برای برگرداندن تصاویر نقشه با وضوح بالاتر که مشکلات بالا را حل می‌کند استفاده کنید. مقدار scale در size ضرب می‌شود تا اندازه خروجی واقعی تصویر به پیکسل تعیین شود، بدون اینکه منطقه تحت پوشش نقشه تغییر کند. مقدار پیش‌فرض scale برابر با ۱ است؛ مقادیر پذیرفته‌شده ۱ و ۲ هستند.

برای مثال، مقدار مقیاس ۲ همان ناحیه پوشش نقشه را برمی‌گرداند که درخواستی بدون مقیاس مشخص‌شده، اما با دو برابر پیکسل در هر بعد. این شامل جاده‌ها و برچسب‌ها می‌شود، به‌طوری‌که در صفحه‌نمایش‌های کوچک با وضوح بالا و همچنین زمانی که توسط مرورگر مقیاس‌بندی می‌شوند، خوانا باشند.

‫۱۵۰×۱۵۰	‫۱۵۰x۱۵۰‏&scale=۲

چنین تصویری در مرورگرهای رایانه نیز عملکرد خوبی خواهد داشت، وقتی که در برچسب img یا div با ارتفاع و عرض تنظیم‌شده بااستفاده از CSS درج شود. مرورگر اندازه تصویر را بدون افت کیفیت به اندازه صحیح کاهش می‌دهد.

این جدول سه درخواست تصویر متفاوت را نشان می‌دهد.

• اولی برای تصویر ۱۰۰×۱۰۰ است که مقدار مقیاس برای آن مشخص نشده است. این طرح در رایانه به‌درستی نمایش داده می‌شود، اما برای خواندن در دستگاه همراه بسیار کوچک است.
• دومی اندازه نقشه را دوبرابر می‌کند. در رایانه، CSS آن را در عنصر مشخص‌شده ۱۰۰×۱۰۰ img قرار می‌دهد، اما با کوچک کردن تصویر، جاده‌ها و برچسب‌ها بسیار کوچک می‌شوند. در دستگاه همراه، تصویر اندازه مناسبی دارد، اما دوباره، جاده‌ها و برچسب‌ها ناخوانا هستند.
• درخواست سوم برای نقشه ۱۰۰×۱۰۰ با scale=2 است. تصویر با جزئیات ۲۰۰ پیکسل برگردانده می‌شود؛ رایانه آن را کاملاً کوچک می‌کند، به‌طوری‌که از درخواست اصلی ۱۰۰×۱۰۰ قابل تشخیص نیست، درحالی‌که مرورگر تلفن همراه از وضوح اضافی برگردانده‌شده توسط API بهره‌مند می‌شود.

درخواست‌های تصویر
دستگاه	100x100	200x200	100x100&scale=2
رایانه (با height="100px" و width="100px" در برچسب img)
وضوح بالا (شبیه‌سازی‌شده)

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره توسعه برای تلفن همراه و نمایشگرهای با وضوح بالا، خواندن مطالب زیر توصیه می‌شود:

• پشتیبانی از چندین صفحه نمایش در اسناد توسعه‌دهنده Android.
• توصیه‌های Webkit.org برای توسعه سایت‌های وب DPI بالا.
• پشتیبانی از صفحه‌های با وضوح بالا در کتابخانه توسعه‌دهنده iOS.

قالب‌های تصویر

تصاویر ممکن است در چندین قالب گرافیکی رایج وب برگردانده شوند: GIF، JPEG و PNG. پارامتر format یکی از مقادیر زیر را می‌پذیرد:

• png8 یا png (پیش‌فرض) قالب PNG ۸ بیتی را مشخص می‌کند.
• png32 قالب ۳۲ بیتی PNG را مشخص می‌کند.
• ‫gif قالب GIF را مشخص می‌کند.
• jpg قالب فشرده‌سازی JPEG را مشخص می‌کند.
• jpg-baseline قالب فشرده‌سازی JPEG غیرپیشرونده‌ای را مشخص می‌کند.

این نمونه‌ها درخواست نقشه در قالب‌های gif و png دارند:

  https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&format=gif&zoom=14&size=400x400&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
  https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&format=png&&zoom=14&size=400x400&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE

jpg و jpg-baseline معمولاً کوچک‌ترین اندازه تصویر را ارائه می‌دهند، هرچند این کار را ازطریق فشرده‌سازی «پراتلاف» انجام می‌دهند که ممکن است کیفیت تصویر را کاهش دهد. ‫gif،‏ png8، و png32 فشرده‌سازی بدون افت کیفیت ارائه می‌دهند.

بیشتر تصاویر JPEG پیش‌رونده هستند، یعنی ابتدا تصویر زمخت‌تری را بار می‌کنند و با دریافت داده‌های بیشتر، وضوح تصویر را بهبود می‌بخشند. این کار باعث می‌شود تصاویر به‌سرعت در صفحه‌های وب بار شوند و درحال‌حاضر رایج‌ترین استفاده از JPEG است. بااین‌حال، برخی‌از کاربردهای JPEG به تصاویر غیرتدریجی (پایه) نیاز دارند. در چنین مواردی، ممکن است بخواهید از قالب jpg-baseline استفاده کنید که غیرپیش‌رونده است.

انواع نقشه

‫Maps Static API نقشه‌ها را در چندین قالب ایجاد می‌کند که در زیر فهرست شده‌اند:

• roadmap (پیش‌فرض) تصویر نقشه راه استانداردی را مشخص می‌کند، همان‌طور که معمولاً در وب‌سایت Google Maps نشان داده می‌شود. اگر مقدار maptype مشخص نشده باشد، Maps Static API به‌طور پیش‌فرض کاشی‌های roadmap را ارائه می‌دهد.
• ‫satellite تصویر ماهواره‌ای را مشخص می‌کند.
• terrain تصویر نقشه برجستگی فیزیکی را مشخص می‌کند که ناهمواری‌ها و پوشش گیاهی را نشان می‌دهد.
• hybrid ترکیبی از تصویر ماهواره‌ای و نقشه راه را مشخص می‌کند که لایه شفافی از خیابان‌های اصلی و نام مکان‌ها را روی تصویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد.

می‌توانید تفاوت بین انواع نقشه راه و زمین را در این نمونه کد ببینید.

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&zoom=12&size=400x400&maptype=roadmap&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&zoom=12&size=400x400&maptype=terrain&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE

نقشه‌های ترکیبی از تصاویر ماهواره‌ای و ویژگی‌های برجسته نقشه راه برای ایجاد نقشه ترکیبی استفاده می‌کنند. مثال‌های زیر انواع نقشه ماهواره‌ای و ترکیبی را نشان می‌دهد:

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&zoom=12&size=400x400&maptype=satellite&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&zoom=12&size=400x400&maptype=hybrid&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE

نقشه‌های سبک‌دارشده

با اعمال سبک‌های خودتان، ارائه نقشه استاندارد Google را سفارشی‌سازی کنید. راهنمای نقشه‌های سبک‌دار را ببینید.

نشانگرها

پارامتر markers مجموعه‌ای از یک یا چند نشانگر (سنجاق نقشه) را در مجموعه‌ای از مکان‌ها تعریف می‌کند. هر نشانگر تعریف‌شده در یک markers اظهارنامه باید سبک دیداری یکسانی داشته باشد؛ اگر می‌خواهید نشانگرهایی با سبک‌های مختلف نمایش دهید، باید چندین پارامتر markers با اطلاعات سبک جداگانه ارائه دهید.

پارامتر markers مجموعه‌ای از تخصیص‌های مقدار (توصیف‌گرهای نشانه) را با قالب زیر می‌پذیرد:

‫markers=markerStyles|markerLocation1| markerLocation2|... و غیره

مجموعه markerStyles در ابتدای اعلان markers تعریف می‌شود و از صفر یا چند توصیفگر سبک تشکیل شده است که با نویسه خط عمودی (|) از هم جدا شده‌اند و به‌دنبال آن مجموعه‌ای از یک یا چند مکان نیز با نویسه خط عمودی (|) از هم جدا شده‌اند.

ازآنجایی‌که هم اطلاعات سبک و هم اطلاعات مکان ازطریق نویسه خط لوله محدود می‌شوند، اطلاعات سبک باید ابتدا در هر توصیفگر نشانگر ظاهر شود. وقتی سرور Maps Static API با مکانی در توصیفگر نشانگر مواجه می‌شود، همه پارامترهای نشانگر دیگر نیز مکان درنظر گرفته می‌شوند.

سبک‌های نشانگر

مجموعه توصیف‌گرهای سبک نشانگر مجموعه‌ای از تخصیص‌های مقدار است که با نویسه خط عمودی (|) از هم جدا می‌شوند. این توصیف‌گر سبک، ویژگی‌های بصری را برای استفاده هنگام نمایش نشانگرها در این توصیف‌گر نشانگر تعریف می‌کند. این توصیف‌گرهای سبک شامل تخصیص‌های کلید/مقدار زیر است:

• size: (اختیاری) اندازه نشانگر را از مجموعه {tiny, mid, small} مشخص می‌کند. اگر هیچ پارامتر size تنظیم نشده باشد، نشانگر در اندازه پیش‌فرض (عادی) خود ظاهر می‌شود.

• ‫color: (اختیاری) رنگ ۲۴ بیتی (مثال: color=0xFFFFCC) یا رنگ ازپیش‌تعریف‌شده‌ای از مجموعه {black, brown, green, purple, yellow, blue, gray, orange, red, white} را مشخص می‌کند.

  توجه داشته باشید که شفافیت‌ها (مشخص‌شده بااستفاده از مقادیر رنگ هگزادسیمال ۳۲ بیتی) در نشانگرها پشتیبانی نمی‌شوند، اگرچه برای مسیرها پشتیبانی می‌شوند.

• label: (اختیاری) یک نویسه الفباعددی بزرگ از مجموعه {A-Z, 0-9} را مشخص می‌کند. (الزام برای نویسه‌های حروف بزرگ در این نسخه از API جدید است.) توجه داشته باشید که نشانگرهای پیش‌فرض و اندازه mid تنها نشانگرهایی هستند که می‌توانند پارامتر alphanumeric-character را نمایش دهند. نشانگرهای tiny و small نمی‌توانند نویسه‌های الفباعددی را نمایش دهند.

مقیاس‌بندی نشانگر

مقدار scale در اندازه تصویر نشانگر ضرب می‌شود تا اندازه برونداد واقعی نشانگر به پیکسل تولید شود. مقدار پیش‌فرض مقیاس ۱ است؛ مقادیر پذیرفته‌شده ۱، ۲، و ۴ است.

محدودیت اندازه پیکسل در تصاویر پس‌از اعمال مقیاس‌بندی اعمال می‌شود. برای مثال، اگر نشانگر روی scale:2 تنظیم شده باشد، نشانگر می‌تواند بزرگ‌تر از حداکثر اندازه ۴۰۹۶ پیکسل باشد، به‌شرطی که پس‌از مقیاس‌بندی به کمتر از ۴۰۹۶ پیکسل کاهش یابد. هنگام نمایش نقشه‌های با وضوح بالاتر، از مقیاس‌بندی نشانگر همراه با مقیاس‌بندی نقشه استفاده کنید.

مکان‌های نشانگر

هر توصیفگر نشانگر باید مجموعه‌ای از یک یا چند مکان داشته باشد که محل قرار دادن نشانگر روی نقشه را تعریف می‌کند. این مکان‌ها ممکن است به‌صورت مقادیر عرض جغرافیایی/طول جغرافیایی یا به‌صورت نشانی مشخص شوند. این مکان‌ها بااستفاده از نویسه خط لوله (|) از هم جدا می‌شوند.

توجه: اگر تصمیم بگیرید مکان‌های نشانگر را بااستفاده از روشی مشخص کنید که به زمین‌کدیابی نیاز دارد، مثل رشته‌های نشانی قابل‌خواندن برای انسان یا چندخطی‌ها، درخواست به حداکثر ۱۵ نشانگر محدود می‌شود. این محدودیت فقط برای مکان‌های نشانگری اعمال می‌شود که به زمین‌کدگذاری نیاز دارند. این مورد برای مکان‌های نشانگر که با مختصات عرض/طول جغرافیایی مشخص شده‌اند اعمال نمی‌شود.

پارامترهای مکان، مکان نشانگر را روی نقشه تعریف می‌کنند. اگر مکان خارج از نقشه باشد، آن نشانگر در تصویر ساخته‌شده نشان داده نخواهد شد، به‌شرطی که پارامترهای center و zoom ارائه شده باشند. بااین‌حال، اگر این پارامترها ارائه نشوند، سرور Maps Static API به‌طور خودکار تصویری می‌سازد که حاوی نشانگرهای ارائه‌شده است. (به بخش جایگاه‌سازی ضمنی مراجعه کنید.)

اظهارنامه نشانگر نمونه در اینجا نشان داده شده است. توجه داشته باشید که یک مجموعه از سبک‌ها و سه مکان را تعریف می‌کنیم:

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=Williamsburg,Brooklyn,NY&zoom=13&size=400x400&
markers=color:blue%7Clabel:S%7C11211%7C11206%7C11222&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE

برای تعریف نشانگرها با سبک‌های مختلف، باید چندین پارامتر markers ارائه دهیم. این مجموعه markers پارامتر سه نشانگر را تعریف می‌کند: یک نشانگر آبی با برچسب «S» در مختصات 62.107733، -145.5419، یک نشانگر سبز کوچک در «Delta Junction, AK»، و یک نشانگر زرد متوسط با برچسب «C» در «Tok, AK». این نشانگرها در این مثال نشان داده شده‌اند:

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=63.259591,-144.667969&zoom=6&size=400x400
&markers=color:blue%7Clabel:S%7C62.107733,-145.541936&markers=size:tiny%7Ccolor:green%7CDelta+Junction,AK
&markers=size:mid%7Ccolor:0xFFFF00%7Clabel:C%7CTok,AK"&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE

نمادهای سفارشی

به‌جای استفاده از نمادهای نشانگر Google، می‌توانید از نمادهای سفارشی خودتان استفاده کنید. نمادهای سفارشی بااستفاده از توصیفگر icon در پارامتر markers مشخص می‌شوند. برای مثال:

markers=icon:URLofIcon|markerLocation

icon را بااستفاده از نشانی وب (که باید کدبندی نشانی وب شود) مشخص کنید. می‌توانید از نشانی‌های وب ایجادشده توسط سرویس‌های کوتاه‌کننده نشانی وب مثل https://goo.gl استفاده کنید. اکثر سرویس‌های کوتاه کردن نشانی وب این مزیت را دارند که نشانی‌های وب را به‌طور خودکار کدبندی می‌کنند.

می‌توانید نقطه اتصالی برای نماد سفارشی مشخص کنید. نقطه لنگر تعیین می‌کند نماد چگونه نسبت‌به markers مکان مشخص‌شده قرار گیرد. به‌طور پیش‌فرض، نقطه اتصال نماد سفارشی در مرکز پایین تصویر نماد قرار دارد. می‌توانید بااستفاده از توصیف‌گر anchor در ارتباط با icon، نقطه لنگر متفاوتی را مشخص کنید. anchor را به‌عنوان نقطه x,y نماد (مانند 10,5) یا به‌عنوان تراز ازپیش‌تعریف‌شده بااستفاده از یکی از مقادیر زیر تنظیم کنید: top،‏ bottom،‏ left،‏ right، center،‏ topleft،‏ topright،‏ bottomleft، یا bottomright. برای مثال:

markers=anchor:bottomright|icon:URLofIcon|markerLocation1|markerLocation2

می‌توانید حداکثر از پنج نماد سفارشی یکتا در هر درخواست استفاده کنید. این محدودیت به این معنی نیست که شما فقط به ۵ مکان علامت‌گذاری‌شده در نقشه‌تان محدود هستید. هر نماد یکتا ممکن است با بیش‌از یک markers مکان در نقشه شما استفاده شود.

قالب نماد:

• تصاویر نماد ممکن است در قالب‌های PNG،‏ JPEG، یا GIF باشند، اگرچه PNG توصیه می‌شود.
• اندازه نمادها می‌تواند حداکثر تا ۴۰۹۶ پیکسل باشد (۶۴x۶۴ برای تصاویر مربعی).

نمونه‌های نماد سفارشی

مثال ۱ نمادهای سفارشی ایجاد می‌کند و نمادها را بااستفاده از لنگرها در موقعیت قرار می‌دهد.

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?&size=600x400&style=visibility:on
&style=feature:water%7Celement:geometry%7Cvisibility:on
&style=feature:landscape%7Celement:geometry%7Cvisibility:on
&markers=anchor:32,10%7Cicon:https://goo.gl/5y3S82%7CCanberra+ACT
&markers=anchor:topleft%7Cicon:http://tinyurl.com/jrhlvu6%7CMelbourne+VIC
&markers=anchor:topright%7Cicon:https://goo.gl/1oTJ9Y%7CSydney+NSW&key=YOUR_API_KEY
&signature=YOUR_SIGNATURE

مثال ۲ همان نمادهای سفارشی مثال ۱ را ایجاد می‌کند، اما موقعیت‌های نماد را بااستفاده از لنگرها تنظیم نمی‌کند و به لنگر پیش‌فرض مرکز پایین متکی است.

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?&size=600x400&style=visibility:on
&style=feature:water%7Celement:geometry%7Cvisibility:on
&style=feature:landscape%7Celement:geometry%7Cvisibility:on
&markers=icon:https://goo.gl/5y3S82%7CCanberra+ACT
&markers=icon:http://tinyurl.com/jrhlvu6%7CMelbourne+VIC
&markers=icon:https://goo.gl/1oTJ9Y%7CSydney+NSW&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE

مسیرهای Maps Static API

پارامتر path مجموعه‌ای از یک یا چند مکان را تعریف می‌کند که با مسیری به هم متصل شده‌اند تا روی تصویر نقشه رونهاد شود. پارامتر path مجموعه‌ای از تخصیص‌های مقدار (توصیف‌گرهای مسیر) را با قالب زیر می‌پذیرد:

path=pathStyles|pathLocation1|pathLocation2|... و غیره

توجه داشته باشید که هر دو نقطه مسیر بااستفاده از نویسه خط عمودی (|) از هم جدا می‌شوند. ازآنجایی‌که هم اطلاعات سبک و هم اطلاعات نقطه ازطریق نویسه خط عمودی محدود می‌شوند، اطلاعات سبک باید در هر توصیفگر مسیر در ابتدا ظاهر شود. وقتی سرور Maps Static API با مکانی در توصیفگر مسیر مواجه می‌شود، همه پارامترهای مسیر دیگر نیز مکان درنظر گرفته می‌شوند.

سبک‌های مسیر

مجموعه توصیف‌گرهای سبک مسیر مجموعه‌ای از تخصیص‌های مقدار است که با نویسه خط عمودی (|) از هم جدا می‌شوند. این توصیفگر سبک ویژگی‌های دیداری را برای استفاده هنگام نمایش مسیر تعریف می‌کند. این توصیف‌گرهای سبک شامل تخصیص‌های کلید/مقدار زیر است:

• ‫weight: (اختیاری) ضخامت مسیر را به پیکسل مشخص می‌کند. اگر هیچ پارامتر weight تنظیم نشده باشد، مسیر با ضخامت پیش‌فرض خود (۵ پیکسل) نمایش داده خواهد شد.

• color: (اختیاری) رنگ را به‌صورت مقدار هگزادسیمال ۲۴ بیتی (مثال: color=0xFFFFCC) یا ۳۲ بیتی (مثال: color=0xFFFFCCFF)، یا از مجموعه {black, brown, green, purple, yellow, blue, gray, orange, red, white} مشخص می‌کند.

  وقتی مقدار هگز ۳۲ بیتی مشخص می‌شود، دو نویسه آخر مقدار شفافیت آلفای ۸ بیتی را مشخص می‌کند. این مقدار بین 00 (کاملاً شفاف) و FF (کاملاً مات) متغیر است. توجه داشته باشید که شفافیت در مسیرها پشتیبانی می‌شود، اگرچه برای نشانگرها پشتیبانی نمی‌شود.

• fillcolor: (اختیاری) نشان می‌دهد که مسیر یک منطقه چندضلعی را مشخص می‌کند و رنگ پرکننده را برای استفاده به‌عنوان رونهاد در آن منطقه مشخص می‌کند. مجموعه مکان‌های زیر لازم نیست حلقه «بسته» باشد؛ سرور Maps Static API به‌طور خودکار اولین و آخرین نقطه را به هم وصل می‌کند. بااین‌حال، توجه داشته باشید که هر ضربه‌ای در خارج از ناحیه پرشده بسته نخواهد شد، مگر اینکه به‌طور خاص مکان شروع و پایان یکسانی را ارائه دهید.
• geodesic: (اختیاری) نشان می‌دهد که مسیر درخواستی باید به‌عنوان خط ژئودزیک که انحنای زمین را دنبال می‌کند تفسیر شود. وقتی نادرست باشد، مسیر به‌صورت خط مستقیم در فضای صفحه‌نمایش ارائه می‌شود. به‌طور پیش‌فرض روی نادرست تنظیم می‌شود.

چند نمونه از تعریف‌های مسیر:

• خط آبی باریک، ۵۰٪ ماتی: path=color:0x0000ff80|weight:1
• خط قرمز ممتد: path=color:0xff0000ff|weight:5
• خط توپر سفید ضخیم: path=color:0xffffffff|weight:10

این سبک‌های مسیر اختیاری هستند. اگر مشخصه‌های پیش‌فرض موردنظر است، می‌توانید از تعریف مشخصه‌های مسیر صرف‌نظر کنید؛ در این صورت، اولین "استدلال" توصیفگر مسیر به‌جای اولین نقطه اعلام‌شده (مکان) خواهد بود.

نقاط مسیر

برای ترسیم مسیر، پارامتر path نیز باید دو یا چند نقطه را منتقل کند. سپس Maps Static API مسیر را در امتداد آن نقاط، به ترتیب مشخص‌شده، متصل می‌کند. هر pathPoint در pathDescriptor با نویسه | (خط عمودی) از هم جدا شده است.

مثال زیر مسیر آبی‌رنگی را با کدورت پیش‌فرض ۵۰٪ از Union Square NY به Times Square, NY تعریف می‌کند.

جزئیات پارامتر path عبارتند از:

path=color:0x0000ff|weight:5|40.737102,-73.990318|40.749825,-73.987963|40.752946,-73.987384|40.755823,-73.986397

مثال زیر همان مسیر را تعریف می‌کند، اما به‌جای آن خط قرمز توپر با ۱۰۰٪ شفافیت تعریف می‌کند:

جزئیات این پارامتر path عبارت‌اند از:

path=color:0xff0000ff|weight:5|40.737102,-73.990318|40.749825,-73.987963|40.752946,-73.987384|40.755823,-73.986397

مثال بعدی یک منطقه چندضلعی را در منهتن تعریف می‌کند که مجموعه‌ای از تقاطع‌ها را به‌عنوان مکان‌ها ارسال می‌کند:

جزئیات این پارامتر path عبارت‌اند از:

path=color:0x00000000|weight:5|fillcolor:0xFFFF0033|8th+Avenue+%26+34th+St,New+York,NY|\
8th+Avenue+%26+42nd+St,New+York,NY|Park+Ave+%26+42nd+St,New+York,NY,NY|\
Park+Ave+%26+34th+St,New+York,NY,NY

توجه داشته باشید که خود مسیر را نامرئی و ناحیه چندضلعی را با شفافیت ۱۵٪ تنظیم می‌کنیم.

چندخطی‌های کدبندی‌شده

به‌جای مجموعه‌ای از مکان‌ها، می‌توانید مسیری را به‌عنوان چندخطی کدبندی‌شده بااستفاده از پیشوند enc: در اظهارنامه مکان path اعلام کنید.

مثال زیر مسیر بزرگراه آلاسکا را از داوسون کریک، بریتیش کلمبیا تا دلتا جانکشن، آلاسکا با چندخطی کدگذاری‌شده نشان می‌دهد:

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap
?size=400x400&center=59.900503,-135.478011&zoom=4
&path=weight:3%7Ccolor:orange%7Cenc:_fisIp~u%7CU%7D%7Ca@pytA_~b@hhCyhS~hResU%7C%7Cx@oig@rwg@amUfbjA%7Df%5BroaAynd@%7CvXxiAt%7BZwdUfbjAewYrqGchH~vXkqnAria@c_o@inc@k%7Bg@i%60%5Do%7CF%7DvXaj%5Ch%60%5Dovs@?yi_@rcAgtO%7Cj_AyaJren@nzQrst@zuYh%60%5Dv%7CGbldEuzd@%7C%7Cx@spD%7CtrAzwP%7Cd_@yiB~vXmlWhdPez%5C_%7BKm_%60@~re@ew%5ErcAeu_@zhyByjPrst@ttGren@aeNhoFemKrvdAuvVidPwbVr~j@or@f_z@ftHr%7BZlwBrvdAmtHrmT%7BrOt%7BZz%7DE%7Cc%7C@o%7CLpn~AgfRpxqBfoVz_iAocAhrVjr@rh~@jzKhjp@%60%60NrfQpcHrb%5Ek%7CDh_z@nwB%7Ckb@a%7BR%7Cyh@uyZ%7CllByuZpzw@wbd@rh~@%7C%7CFhqs@teTztrAupHhyY%7Dt%5Dhuf@e%7CFria@o%7DGfezAkdW%7C%7D%5BocMt_Neq@ren@e~Ika@pgE%7Ci%7CAfiQ%7C%60l@uoJrvdAgq@fppAsjGhg%60@%7ChQpg%7BAi_V%7C%7Cx@mkHhyYsdP%7CxeA~gF%7C%7D%5Bmv%60@t_NitSfjp@c%7DMhg%60@sbChyYq%7De@rwg@atFff%7D@ghN~zKybk@fl%7DA%7DcPftcAite@tmT__Lha@u~DrfQi%7DMhkSqyWivIumCria@ciO_tHifm@fl%7DA%7Brc@fbjAqvg@rrqAcjCf%7Ci@mqJtb%5Es%7C@fbjA%7BwDfs%60BmvEfqs@umWt_Nwn%5Epen@qiBr%60xAcvMr%7BZidg@dtjDkbM%7Cd_@
&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE

همانند مسیرهای استاندارد، مسیرهای چندخطی کدبندی‌شده نیز می‌توانند مناطق چندضلعی را با ارسال آرگومان fillcolor به پارامتر path مشخص کنند.

مثال زیر یک منطقه چندضلعی را برای بروکلین، نیویورک نشان می‌دهد:

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap
?size=400x400&center=40.653279,-73.959816&zoom=11
&path=fillcolor:0xAA000033%7Ccolor:0xFFFFFF00%7Cenc:%7DzswFtikbMjJzZ%7CRdPfZ%7DDxWvBjWpF~IvJnEvBrMvIvUpGtQpFhOQdKpz%40bIx%7BA%7CPfYlvApz%40bl%40tcAdTpGpVwQtX%7Di%40%7CGen%40lCeAda%40bjA%60q%40v%7D%40rfAbjA%7CEwBpbAd_%40he%40hDbu%40uIzWcWtZoTdImTdIwu%40tDaOXw_%40fc%40st%40~VgQ%7C%5BuPzNtA%60LlEvHiYyLs%5EnPhCpG%7DSzCNwHpz%40cEvXg%40bWdG%60%5DlL~MdTmEnCwJ%5BiJhOae%40nCm%5B%60Aq%5DqE_pAaNiyBuDurAuB%7D%7DAy%60%40%7CEKv_%40%3F%7C%5BqGji%40lAhYyH%60%40Xiw%40tBerAs%40q%5DjHohAYkSmW%3FaNoaAbR%7DLnPqNtMtIbRyRuDef%40eT_z%40mW_Nm%7CB~j%40zC~hAyUyJ_U%7BZ%3F%3FcPvg%40%7Ds%40sHsc%40_z%40cj%40kp%40YePoNyYyb%40_iAyb%40gBw%5EbOokArcA%7DGwJuzBre%40i%5Ctf%40sZnd%40oElb%40hStW%7B%5Dvv%40%3F%3Fkz%40~vAcj%40zKa%60Atf%40uQj_Aee%40pU_UrcA
&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE

ناحیه‌های نمایش

تصاویر می‌توانند با مشخص کردن مکان‌های نمایان بااستفاده از پارامتر visible، درگاه نمایش را مشخص کنند. پارامتر visible به سرویس Maps Static API دستور می‌دهد نقشه‌ای بسازد که مکان‌های موجود در آن قابل‌مشاهده باقی بماند. (این پارامتر ممکن است با نشانگرها یا مسیرهای موجود ترکیب شود تا یک منطقه قابل‌مشاهده را نیز تعریف کند.) تعریف کردن درگاه نمایش در این روش نیاز به تعیین سطح بزرگ‌نمایی دقیق را ازبین می‌برد.

مثال بعدی نقشه‌ای را درخواست می‌کند که مرکز آن بوستون، ماساچوست است و هم MIT و هم میدان هاروارد در کمبریج، ماساچوست را شامل می‌شود:

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=Boston,MA
&visible=77+Massachusetts+Ave,Cambridge,MA%7CHarvard+Square,Cambridge,MA&size=512x512&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE

مکان‌یابی ضمنی نقشه

معمولاً باید center و zoom پارامتر نشانی وب را مشخص کنید تا مکان و سطح بزرگ‌نمایی نقشه تولیدشده‌تان را تعریف کنید. بااین‌حال، اگر پارامترهای markers، path، یا visible را ارائه دهید، می‌توانید به‌جای آن به Maps Static API اجازه دهید مرکز و سطح بزرگ‌نمایی صحیح را به‌طور ضمنی براساس ارزیابی موقعیت این عناصر تعیین کند.

اگر دو یا چند عنصر ارائه کنید، Maps Static API مرکز و سطح بزرگ‌نمایی مناسبی را تعیین می‌کند و حاشیه‌هایی سخاوتمندانه برای عناصر موجود ارائه می‌دهد. این مثال نقشه‌ای را نشان می‌دهد که شامل سان‌فرانسیسکو، اوکلند، و سن‌خوزه، کالیفرنیا است:

https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?size=512x512&maptype=roadmap\
&markers=size:mid%7Ccolor:red%7CSan+Francisco,CA%7COakland,CA%7CSan+Jose,CA&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE

اندازه‌های بزرگ‌تر تصویر

اگر به تصاویری با اندازه‌های بزرگ‌تر از ۶۴۰ × ۶۴۰ پیکسل (یا ۱۲۸۰ × ۱۲۸۰ پیکسل با مقدار مقیاس ۲) نیاز دارید، لطفاً با تیم پشتیبانی تماس بگیرید و اطلاعات زیر را ارائه دهید:

1. مورد استفاده شما و اینکه چرا به تصاویر اندازه بزرگ نیاز دارید.
2. آیا استفاده از دیگر Google Maps Platform APIs را درنظر گرفته‌اید (Maps JavaScript API،‏ Maps Embed API،‏ Maps SDK for Android، یا Maps SDK for iOS) و چرا نیازهای شما را برآورده نمی‌کنند.
3. نماگرفت‌ها، نمونه‌های ساختگی، یا نمونه‌هایی از نحوه استفاده از تصاویر اندازه بزرگ.
4. مصرف ماهانه تخمینی شما برای تصاویر اندازه بزرگ.

درخواست شما را براساس اطلاعاتی که ارائه می‌دهید بررسی می‌کنیم و تعیین می‌کنیم که مورد استفاده شما با شرایط خدمات پلاتفرم Google Maps مطابقت دارد یا نه.

حداکثر اندازه‌ای که می‌توانیم ارائه دهیم ۲۰۴۸ × ۲۰۴۸ پیکسل است.

عیب‌یابی و پشتیبانی

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره استفاده از Maps Static API، به صفحه پشتیبانی مراجعه کنید.

وقتی مشکلی پیش می‌آید، Maps Static API ممکن است خطا یا هشداری صادر کند. اگر متوجه شدید که چیزی در نقشه وجود ندارد، باید به‌طور ویژه هشدارها را بررسی کنید. همچنین بهتر است قبل‌از راه‌اندازی برنامه جدید، هشدارها را بررسی کنید. توجه داشته باشید که هشدارها ممکن است بلافاصله آشکار نباشند زیرا در سرصفحه HTTP ظاهر می‌شوند. برای اطلاعات بیشتر، راهنمای خطاها و هشدارها را ببینید.