کدهای جلسه

کدهای جلسه رشته‌ها (یا اشیایی) هستند که توسط کاربر تولید می‌شوند و تماس‌های تکمیل خودکار (جدید) را به‌عنوان جلسه ردیابی می‌کنند. «تکمیل خودکار» (جدید) از نشان‌های جلسه برای گروه‌بندی مراحل پُرسمان و انتخاب جستجوی تکمیل خودکار کاربر در یک جلسه مجزا برای اهداف صدور صورت‌حساب استفاده می‌کند.

کاربران مسئول ایجاد نشان‌های جلسه برای هر جلسه هستند. توکن‌های جلسه باید رشته‌های base64 ایمن ازنظر نشانی وب و نام فایل باشند. کاربران می‌توانند به هر روشی نشان‌های نشست تولید کنند، هرچند Google توصیه می‌کند از شناسه‌های یکتای جهانی نسخه ۴ (UUID) برای نشان‌های نشست استفاده شود.

جلسه با فراخوانی «تکمیل خودکار (جدید)» شروع می‌شود و با فراخوانی جزئیات مکان (جدید) یا اعتبارسنجی نشانی پایان می‌یابد. هر جلسه می‌تواند چندین پُرسمان «تکمیل خودکار (جدید)» داشته باشد که به‌دنبال آن یک درخواست برای «جزئیات مکان (جدید)» یا «درستی‌سنجی نشانی» می‌آید. کلید(های) API استفاده‌شده برای هر درخواست در یک جلسه باید متعلق به پروژه یکسان «کنسول Google Cloud» باشد.

نشان‌های جلسه به روش‌های زیر منقضی می‌شوند:

• «جزئیات مکان» (جدید) فراخوانده می‌شود.
• «اعتبارسنجی نشانی» فراخوانده می‌شود.
• جلسه رها شده است.

پس‌از پایان جلسه، کد دیگر معتبر نیست؛ برنامه شما باید برای هر جلسه جدید کد جدیدی تولید کند. اگر پارامتر sessionToken حذف شود یا اگر از کد جلسه مجدداً استفاده کنید، هزینه جلسه جدید به‌گونه‌ای محاسبه می‌شود که گویی هیچ کد جلسه‌ای ارائه نشده است (هر درخواست به‌طور جداگانه صورت‌حساب می‌شود).

برای اطلاعات بیشتر درباره نحوه صورت‌حساب درخواست‌های «تکمیل خودکار (جدید)»، به قیمت‌گذاری «تکمیل خودکار (جدید)» و جلسه مراجعه کنید.