Uwaga: ten interfejs API został wycofany w 2012 roku i został wyłączony 18 marca 2019 roku. Użyj aktywnego interfejsu Google Charts API.

Wykresy słupkowe

   

Ten dokument opisuje różne typy wykresów słupkowych, które możesz tworzyć za pomocą interfejsu Chart API.

Spis treści

Omówienie

Możesz tworzyć różne wykresy słupkowe, np. pionowe, poziome, pogrupowane, skumulowane i nakładające się na siebie.

Wykresy słupkowe nadają się do porównywania danych i obserwowania trendów w niewielkiej liczbie odrębnych punktów danych. Mogą być dobrym rozwiązaniem w przypadku, gdy masz w serii tylko kilka punktów danych.

Istnieją 3 ogólne sposoby wyświetlania wielu serii na wykresie słupkowym:

Pogrupowane
Skumulowany
Pokrywanie się
Pogrupowany wykres
Wykres skumulowany
Wykres nakładający się
cht=bvg
chd=t:5,5,5|10,10,10|15,15,15
cht=bvs
chd=t:5,5,5|10,10,10|15,15,15

cht=bvo
chd=t:5,5,5|10,10,10|15,15,15

Szerokość i odstępy na pasku możesz kontrolować za pomocą parametru chbh. Jeśli nie określisz wartości chbh, niektóre słupki mogą zostać przycięte.

Pamiętaj, że domyślnie wszystkie serie są wyświetlane w tym samym kolorze. Jeśli nie określisz różnych kolorów dla każdej serii, na wykresie może być trudno stwierdzić, że zawiera ona wiele serii. Więcej informacji znajdziesz w sekcji Kolory serii.

Wykresy słupkowe domyślnie wyświetlają co najmniej 1 oś. Jeśli chcesz ukryć osie domyślne, użyj parametru chxs i podpisz podkreślenia dla wartości <Oś_lub_tick>.

Jeśli na wykresach skumulowanym używasz prostego formatu tekstowego, pamiętaj, że wykres będzie przycinał wszystkie wartości powyżej 100 znaków jako łączną wysokość stosu, chyba że dodasz niestandardowe skalowanie w ten sposób:

Bez skalowania 3 środkowe paski przekraczają 100 i są przycinane na prostym wykresie w formacie tekstowym. Poziomy wykres słupkowy z 2 zbiorami danych: jeden jest oznaczony kolorem ciemnoniebieskim, a drugi błękitny.
cht=bhs
chco=4D89F9,C6D9FD
chd=t:10,50,60,80,40|
  50,60,100,40,20
Aby wyświetlić pełną długość skumulowanego słupka, musimy użyć innego schematu kodowania lub skorzystać z formatowania tekstowego z skalowaniem niestandardowym. Maksymalna wartość na wykresie powinna być względna do łącznej wysokości skumulowanego słupka. Ten przykład wynosi maksymalnie 160 (maksymalna wartość sumowana). Poziomy wykres słupkowy z 2 zbiorami danych: jeden jest oznaczony kolorem ciemnoniebieskim, a drugi błękitny.
cht=bhs
chco=4D89F9,C6D9FD
chd=t:10,50,60,80,40|
  50,60,100,40,20
chds=0,160

Typy wykresów (cht)

Istnieje kilka różnych typów wykresów słupkowych, które możesz utworzyć. Określ wykres słupkowy o tej składni:

Składnia

cht=<chart_type>

Gdzie <chart_type> jest jednym z tych typów:

Typ wykresu Opis Przykład

bhs

Poziomy wykres słupkowy z skumulowanymi słupkami.

Pierwszy przykład (wszystkie paski w kolorze ciemnoniebieskim) mają jedną serię danych.

Drugi przykład (paski w ciemnym i jasnym niebieskim kolorze) składa się z 2 serii. (Zostanie też przeskalowana tak, by pokazać łączną wartość słupka, która przekracza 100).

Jak widać, wiele serii jest skumulowanych. Jeśli nie określisz różnych kolorów w serii, wszystkie kolory będą takie same (a paski nie będą nałożone na siebie). Możesz też określić kolor każdego słupka w ramach jednej serii.

Poziomy wykres słupkowy z 2 zbiorami danych: oba są kolorowe na niebiesko
cht=bhs
chco=4D89F9


Poziomy wykres słupkowy z 2 zbiorami danych: jeden jest oznaczony kolorem ciemnoniebieskim, a drugi błękitny.
cht=bhs
chco=4D89F9,C6D9FD
chd=t:10,50,60,80,40|
  50,60,100,40,20
chds=0,160

bvs

Pionowy wykres słupkowy z skumulowanymi słupkami.

Ten przykład ma 2 serie i używa formatu tekstowego ze skalowaniem niestandardowym, aby zapewnić pełną widoczność wszystkich wartości skumulowanych.

Pamiętaj, że jeśli zmienisz linię 0 na wykresie bvs za pomocą parametru chp, słupek mniejszy od tej wartości będzie wyświetlany pod linią zero, a jeśli jest większa niż wartość – będzie wyświetlany powyżej wiersza 0.

Pionowy wykres słupkowy z 2 zbiorami danych: jeden jest oznaczony kolorem ciemnoniebieskim, a drugi błękitny.cht=bvs
chco=4D89F9,C6D9FD
chd=t:10,50,60,80,40|
  50,60,100,40,20
chds=0,160

bvo Pionowy wykres słupkowy ułożony jedna na drugiej, a nie względem siebie. Wysokość każdego słupka to jego wartość, a nie łączna wartość. Poręcze są sortowane według wysokości, dzięki czemu są widoczne wszystkie.

skumulowany wykres bvo
cht=bvo
chd=t:
  10,50,60,80,40
  50,60,100,40,20
  30,30,75,20,60

bhg

Poziome wykresy słupkowe z pogrupowanymi słupkami.

Wykres u góry używa domyślnych wartości odstępów grupowych. Dolny wykres korzysta z parametru chbh, aby zmieniać domyślną szerokość paska i odstępy grup tak, aby grupy były bardziej oczywiste.

Poziomy wykres słupkowy z 2 zbiorami danych: jeden ma kolor ciemnoniebieski, a drugi jasnoniebieski.
cht=bhg
chco=4D89D9,C6D9FD

Poziomy wykres słupkowy z 2 zbiorami danych: jeden ma kolor ciemnoniebieski, a drugi jasnoniebieski.
cht=bhg
chco=4D89D9,C6D9FD
chbh=15,4,15

bvg

Pionowy wykres słupkowy z pogrupowanymi słupkami.

Pionowy wykres słupkowy z 2 zbiorami danych: jeden jest kolorem ciemnoniebieskim, a drugi jasnoniebieski.
cht=bvg
chco=4D89F9,C6D9FD
chbh=15,4,15

Powrót do góry

Kolory serii chco

Za pomocą parametru chco możesz określić kolory poszczególnych słupków, serii i wielu serii. Jeśli nie określisz innego koloru dla każdej serii, wszystkie serie będą miały ten sam kolor.

Składnia

chco=<series_1_color>, ..., <series_n_color>

    or

chco=<series_1_bar_1>|<series_1_bar_2>|...|<series_1_bar_n>,<series_2>,...,<series_n>
<color>
Numer szesnastkowy formatu RRGGBB, który można zastosować do serii lub pojedynczego słupka. Aby zastosować kolor do całej serii, musisz rozdzielić je przecinkami. Aby zastosować kolor do pojedynczego paska, musisz rozdzielić go pionową kreską. Możesz połączyć te dwa formaty. Przykłady znajdziesz w tabeli poniżej. Jeśli masz mniej wartości kolorów niż punkty danych lub serię, kolory będą wyświetlane na liście ponownie, zaczynając od pierwszego koloru w tej grupie.

 

Przykłady

Opis Przykład
Jeden kolor na serię i rozdzielone przecinkami.

Pionowy wykres słupkowy z 2 zbiorami danych: jeden jest oznaczony kolorem ciemnoniebieskim, a drugi błękitny.

cht=bvs
chco=4D89F9,C6D9FD

Jeden kolor na wartość z kolorami rozdzielonymi pionową kreską.

Pionowy wykres słupkowy z 2 zbiorami danych: jeden jest oznaczony kolorem ciemnoniebieskim, a drugi błękitny.

cht=bvs
chco=FFC6A5|FFFF42|DEF3BD|00A5C6|DEBDDE

Kombinacja kolorów serii i poszczególnych kolorów paska.

Ten przykład pokazuje wykres słupkowy przedstawiający 2 serie. Pierwsza seria w kolorze czarnym (000000,) i rozdzielana przecinkami. Druga seria jest oddzielona pionową kreską i przypisuje inny kolor do każdego punktu (FF0000|00FF00|0000FF).

Poziomy wykres słupkowy – jeden punkt danych na czerwono, drugi na zielono i trzeci na niebiesko

chco=000000,FF0000|00FF00|0000FF
chd=s:FOE,elo

Ten przykład pokazuje ustawienie różnych kolorów dla każdego słupka na wykresie wieloskładnikowym. Poziomy wykres słupkowy – jeden punkt danych na czerwono, drugi na zielono i trzeci na niebiesko
chco=
  FF0000|00FF00|0000FF,FFC6A5|DEF3BD|C6EFF7
Możesz też określić kolor wypełnienia serii kolorami: jednolity, paski lub gradient. Jednolite wypełnienia wyglądają tak samo jak chco, ale paski lub gradienty tworzą unikalne efekty. Wypełnienia paska gradientu
chd=
  t:10,40,60,80,30,20
chf=
  b0,lg,0,FFE7C6,0,76A4FB,1

paski
chd=t:
  40,40,60,80
  30,50,55,86
chf=
  b0,ls,0,FFE7C6,.3,76A4FB,.1
  b1,ls,0,FF0000,.3,FFBFBF,.1

Powrót do góry

Etykiety słupkowe

Wykresy słupkowe obsługują standardowe etykiety osi, ale etykiety wzdłuż podstawowego słupka są przypisywane do poszczególnych słupków, a nie rozkładane na wykresie słupkowym. Aby równomiernie rozłożyć etykiety, użyj parametru chxp w sposób opisany poniżej. Jeśli podasz etykiety osi, ale nie określisz etykiet niestandardowych na osi słupka, etykiety te będą numerem indeksu każdego słupka lub grupy słupków. Etykiety osi możesz dostosować za pomocą parametru chxl.

Opis Przykład
Wykres słupkowy z domyślnymi etykietami na osi X. Wykres słupkowy bez etykiet własnych
chxt=x,y
Wykres słupkowy z niestandardowymi etykietami na osi X.

Wykres słupkowy bez etykiet własnych
chxt=x,y
chxl=0:|Jan|Feb|Mar|Apr|May

Jeśli masz inną liczbę etykiet i słupków, ale chcesz rozłożyć etykiety równomiernie (nie pod każdą kreską), użyj parametru chxp ze składnią <axis_index>,0, w której indeks osi chxpchxp to indeks osi do oznaczenia, a 0 oznacza, że powinny być one równomiernie rozmieszczone. Dzieje się tak, ponieważ 0 wskazuje lokalizację pierwszej etykiety, a kolejne wartości nie wskazują, że etykiety powinny być automatycznie umieszczane równomiernie na osi.

  • Wykres u góry: 5 pasków ma zastosowanie 3 etykiety. Etykiety wyrównają się pod trzema pierwszymi słupkami.
  • Dolny wykres: te same 3 etykiety są stosowane do 5 słupków, ale chxp=0,0 powoduje, że są one równomiernie rozmieszczone na osi X (indeks indeksu 0).

Wykres słupkowy bez etykiet własnych
chd=s:cEj9U
chxt=x,y
chxl=0:|2001|2002|2003


Wykres słupkowy bez etykiet własnych
chd=s:cEj9U
chxt=x,y
chxl=0:|2001|2002|2003
chxp=0,0

Powrót do góry

Szerokość słupka i odstęp chbh

Opcjonalnie możesz określić niestandardowe wartości szerokości i odstępów między słupkami a grupami. Możesz określić tylko jeden zestaw wartości szerokości dla wszystkich słupków. Jeśli nie określisz właściwości chbh, wszystkie paski będą mieć 23 piksele szerokości, co oznacza, że pasek końcowy zostanie przycięty, jeśli łączna szerokość słupków i spacji będzie większa niż szerokość wykresu.

Składnia

chbh=
  <bar_width_or_scale>,<space_between_bars>,<space_between_groups>
<bar_width_or_scale>
Szerokość paska. Szerokość i odstępy możesz podać bezwzględne lub względnie, wpisując jedną z poniższych wartości. Wartość domyślna to 23 piksele, wartość bezwzględna.
  • width – szerokość paska w pikselach. Wszystkie wartości odstępów są też wartościami bezwzględnymi w pikselach. Słupki mogą być przycięte, jeśli wykres nie będzie wystarczająco szeroki.
  • aspace_between_bars i space_between_groups są podawane w jednostkach bezwzględnych (lub domyślnych wartościach bezwzględnych, jeśli nie zostały określone). Rozmiar słupków zostanie zmieniony, tak aby zmieściły się na wykresie wszystkie paski.
  • rspace_between_bars i space_between_groups są podawane w jednostkach względnych (lub domyślnych wartościach względnych, jeśli nie zostały określone) – wartości względne to liczba zmiennoprzecinkowa w porównaniu do szerokości słupka, gdzie 0,5 to połowa szerokości słupka, 2,0 to szerokość szerokości słupka. Paski mogą zostać przycięte, jeśli wykres nie jest wystarczająco szeroki.
<spacja_między_barami>
[Opcjonalny] Odstęp między słupkami w tej samej grupie. Jeśli rozmiar jest bezwzględny, jest to szerokość w pikselach.Jeśli rozmiar jest względny, jest to wartość zmiennoprzecinkowa, gdzie 1,0 to szerokość słupka. Wartość domyślna to 4 piksele w przypadku wartości bezwzględnych lub 4/23 w przypadku wartości względnych.
<space_between_groups>
[Opcjonalny] Odstęp między grupami słupków w tej samej grupie. Jeśli rozmiar jest bezwzględny, jest to szerokość w pikselach.Jeśli rozmiar jest względny, jest to wartość zmiennoprzecinkowa, gdzie 1,0 to szerokość słupka. Wartość domyślna to 8 pikseli w przypadku wartości bezwzględnych lub 8/23 w przypadku wartości względnych.

Nie możesz pominąć pośrednich parametrów opcjonalnych. Musisz kończyć określoną wartością. Na przykład: chbh=10,5,10 jest prawidłowy, chbh=10,,10 nie, chbh=10,5,.

Opis Przykład

Ten wykres korzysta z wartości a, by automatycznie zmieniać rozmiar.

Pierwszy wykres nie określa odstępów między grupami, więc grupy nie są widoczne. Drugi wykres zawiera odstępy (15 pikseli) między grupami.

Pionowy, pogrupowany wykres słupkowy w kolorze niebieskim i czarnym oraz automatyczne dostosowywanie rozmiarów słupków i pokoi

chbh=a




chbh=a,5,15

Ten wykres wykorzystuje wartość r do określania rozmiarów w stosunku do szerokości słupka. Na tym wykresie odstępy między słupkami wynoszą 0,5x szerokość paska, a grupy – 1,5x szerokość paska.

Pionowy, pogrupowany wykres słupkowy w kolorze niebieskim i czarnym, wymiary są automatycznie zmieniane na przestrzenie i są wyrażone jako procent szerokości wykresu

chbh=r,0.5,1.5

Pierwszy wykres ma 5 wartości w każdej serii, ale jest za mały, by pomieścić wszystkie paski z wartościami domyślnymi:

10 * 23 piksele przy słupkach +
5 * 4 piksele przy odstępach +
4 * 8 pikseli dla odstępów grupowych
282 piksele – więcej niż szerokość 190 pikseli

...tak że niektóre słupki są przycięte.

Drugi wykres zawiera bezwzględne wartości słupków i odstępów, które pasują do wszystkich słupków na wykresie.

Pionowy, pogrupowany wykres słupkowy w kolorach niebieskim i czarnym, paski domyślne

chbh
pominięte
chs=190x125
2 serie, 5 wartości/seria


Pionowy grupowy wykres słupkowy w kolorach niebieskim i czarnym o automatycznie dopasowanych rozmiarach

chbh=10,5,10

Powrót do góry

Linia zerowa chp

Możesz wskazać niestandardowy wiersz na wykresie, używając parametru chp lub kodowania tekstu ze skalowaniem danych. Działają one na 2 sposoby:

  • Skalowanie danych – gdy używasz danych w formacie tekstowym z parametrem skalowania chds, wymagany jest zerowy przebieg, aby wyświetlić wszystkie wartości ujemne.
  • Parametr chp – możesz też przenieść wiersz zero w dowolnym formacie danych do dowolnej lokalizacji za pomocą parametru chp. W ten sposób powstaje sztuczna linia zerowa, a paski są oddzielane od różnicy między wartością danych a wartością arbitralną (czyli słupki są pobierane z zerowej linii do wartości słupkowej). Tego ustawienia nie można używać w połączeniu z właściwością chds.

Składnia

chp=
  <zero_value_series_1>,
   ...,
  <zero_value_series_n>
<zero_value_series_1>
Liczba zmiennoprzecinkowa z zakresu 0,0–1,0 włącznie, gdzie 0,0 to dolna oś, 1,0 to górna oś. Paski będą ponownie rysowane tak, aby można było pokazać różnicę między nimi a ich wartością.
Opis Przykład

Oto trzy kopie wykresu słupkowego z tymi samymi danymi:

  • Pierwszy z nich przedstawia wykres bez określonego wiersza.
  • Druga pokazuje wykres z 0 wierszy 0,2 lub linię 0,2 przesuną się o 0,2 odległości od osi Y. Zwróć uwagę, że wartość 20 zniknęła, ponieważ znajduje się w nowym wierszu zero.
  • Trzecia tabela to wykres, w którym zero wynosi 0,5. Wartość 20 pojawiła się ponownie jako wartość ujemna, podobnie jak wartość 40 (mniej niż 50). Dzieje się tak, ponieważ słupki są rysowane z nowej lokalizacji wiersza zero do rzeczywistej wartości danych, więc wartości mniejsze niż 50 na wykresie maleją, a wartości większe niż 50 są rysowane w górę.

Pionowy wykres słupkowy 0 linii brak w połowie wykresu
chd=t:20,40,60,80,95
Nie określono wiersza.


Pionowy wykres słupkowy 0 linii brak w połowie wykresu
chd=t:20,40,60,80,95
chp=0.2


Pionowy wykres słupkowy 0 linii brak w połowie wykresu
chd=t:20,40,60,80,95
chp=0.5

W tym przykładzie pokazujemy linię zerową za pomocą danych w formacie tekstowym ze skalowaniem niestandardowym (chds). Nie można jednocześnie użyć właściwości chds i chp.

Przykład może mieć wartość z zakresu od -60 do 120. Skala wynosi od -80 do 140, aby zostawić miejsce nad i pod słupkami.

Poziomy wykres słupkowy z 2 zbiorami danych: oba są oznaczone na czerwono
chd=t:30,-60,50,120,80
chds=-80,140

Powrót do góry

Wykresy złożone

Do wykresu słupkowego możesz dodawać linie, świece i znaczniki kształtu, aby utworzyć wykres złożony. Więcej informacji znajdziesz w artykule Wykresy złożone.

Znaczniki na konkretnych słupkach (tylko cht=bvg)

Domyślnie rysowanie znacznika chm na zgrupowanym wykresie pionowym powoduje, że rysuje się na tej samej serii, z której pochodzi dane. Jeśli dane są ukrytą serią, domyślnym działaniem jest wyśrodkowanie znacznika w grupie słupków.

Jednak w pionie zgrupowanych wykresów słupkowych (typ bvg) możesz określić serię miejsc docelowych inną niż seria danych znacznika. Aby to zrobić, podaj parametr <series_index> (trzeci parametr) przy użyciu tej składni: <data_series_index>:<placement_series_index>.

Pamiętaj, że jeśli określisz ukrytą lub nieistniejącą serię miejsc docelowych, znacznik będzie wyśrodkowany poziomo na grupie.

Najlepszym sposobem na użycie tej funkcji jest użycie ukrytej serii danych danych i umieszczenie znacznika w widocznej serii.

Poniższe przykłady pokazują działanie domyślne – seria danych i serię miejsc docelowych są takie same oraz zaawansowaną składnię, które określają różne dane i serie miejsc docelowych.

Ukryte serie danych, domyślne położenie znacznika Ukryte serie danych, zaawansowane umieszczanie znaczników

chd=t2: // First two series are visible
  10,20,30,40,50  // Red bars
  20,40,60,80,100 // Blue bars
  20,20,20,20,20  // Hidden: black circle data
  30,30,30,30,30  // Hidden: black square data
chm=
  o,000000,2,,10 // Circle markers
  s,000000,3,,10 // Square markers

W tym przykładzie podstawowa składnia wskazuje, że dane znaczników i miejsce docelowe powinny znajdować się w tej samej serii. Jest to ukryta seria, dlatego domyślne miejsce docelowe jest wyśrodkowane w pionie na każdej grupie.

chd=t2: // First two series are visible
  10,20,30,40,50  // Red bars
  20,40,60,80,100 // Blue bars
  20,20,20,20,20  // Hidden: black circle data
  30,30,30,30,30  // Hidden: black square data
chm=
  o,000000,2:0,,10 // Circle markers
  o,000000,3:1,,10 // Square markers

W tym przykładzie zaawansowana składnia określa różne źródła danych i serię miejsc docelowych na potrzeby znaczników. Kręgi wykorzystują dane z ukrytej serii 2 i są umieszczone w serii 0. Kwadraty używają danych z ukrytej serii 3 i są umieszczane w serii 1.

Poniższy przykład pokazuje, jak dodać kilka różnych typów znaczników do poszczególnych słupków na zgrupowanym wykresie słupkowym. Zwróć uwagę na to, jak czarny okrąg jest wyśrodkowany w grupach, ponieważ określa on ukrytą serię jako miejsce docelowe.


chd=t4: // First four series are rendered as bars. Remaining data is hidden.
  5,10,15,20,25,30   // Purple bar
  10,20,30,40,50,60  // Blue bar
  30,40,50,60,70,80  // Olive bar
  5,5,5,5,5,5        // Black bar
  0,15,25,30,45,55   // Hidden data: Purple circle, blue error bar start
  15,30,40,45,55,65  // Hidden data: Blue error bar end
  20,35,45,50,55,65  // Hidden data: Yellow error bar start
  40,45,55,80,75,85  // Hidden data: Yellow error bar end
chm=                 // Markers:
  o,D000D0,4:0,,10   // Purple circle: data series 4, placement series 0 (purple)
  E,00D0D0,4:1,,1:10 // Blue error bars: data series 4, placement series 1 (blue)
  E,D0D000,6:2,,1:10 // Yellow error bars: data series 6, placement series 2 (olive)
  o,000000,3:4,,10   // Black circle: data series 3, placement 4 (hidden placement series, centered in group)

Powrót do góry

Funkcje standardowe

Pozostałe funkcje na tej stronie to standardowe funkcje wykresu graficznego.

Tytuł wykresu chtt, chts [Wszystkie wykresy]

Możesz określić tekst tytułu, kolor i rozmiar czcionki na wykresie.

Składnia

chtt=<chart_title>
chts=<color>,<font_size>,<opt_alignment>

 

chtt – określa tytuł wykresu.

<tytuł_wykresu>
Tytuł do wyświetlenia na wykresie. Nie możesz określić, gdzie ma się wyświetlać, ale możesz opcjonalnie określić rozmiar i kolor czcionki. Użyj znaku +, aby zaznaczyć spacje, lub kreski pionowej (|), aby podziały wierszy.

 

chts [opcjonalny] – kolory i rozmiar czcionki parametru chtt.

<kolor>
Kolor tytułu w formacie szesnastkowym RRGGBB. Kolor domyślny to czarny.
<font_size>
Rozmiar czcionki w punktach (w punktach).
<opt_alignment>
[Opcjonalnie] Wyrównanie tytułu. Wybierz jedną z tych wartości ciągu znaków: l (lewa), „c” (wyśrodkowana) „r” (prawa). Wartość domyślna to „c”.

 

Przykłady

Opis Przykład

Wykres z tytułem, używając domyślnego koloru i rozmiaru czcionki.

Określ pokój ze znakiem plusa (+).

Aby wymusić podział wiersza, użyj kreski pionowej (|).

Nie określono tu właściwości chts.

Pionowy wykres słupkowy z tytułem
chtt=Site+visitors+by+month|
January+to+July

Wykres z niebieskim, 20-punktowym tytułem po prawej.

Pionowy wykres słupkowy z niebieskim tytułem 20 pikseli
chtt=Site+visitors
chts=FF0000,20,r

Powrót do góry

Tekst legendy i styl wykresu chdl, chdlp, chdls [Wszystkie wykresy]

Legenda to boczna sekcja wykresu, która zawiera krótki opis tekstowy każdej serii. W tej legendzie możesz określić tekst powiązany z każdą serią oraz określić miejsce na wykresie, w którym ma się on pojawiać.

Zobacz też chma, aby dowiedzieć się, jak ustawić marginesy legendy.

Uwaga o wartościach ciągów: w ciągach etykiet dozwolone są tylko znaki bezpieczne w adresach URL. Dla bezpieczeństwa zalecamy zakodowanie adresów URL wszystkich ciągów zawierających znaki spoza zestawu znaków 0-9a-zA-Z. Koder adresów URL znajdziesz w dokumentacji wizualizacji Google.

Składnia

chdl=<data_series_1_label>|...|<data_series_n_label>
chdlp=<opt_position>|<opt_label_order>
chdls=<color>,<size>

 

chdl – tekst każdego serii wyświetlany w legendzie.

<data_series_label>
Tekst wpisów legendy. Każda etykieta odnosi się do odpowiedniej serii w tablicy chd. Użyj znaku + dla pokoju. Jeśli nie określisz tego parametru, wykres nie będzie zawierał legendy. Nie można określić podziału wiersza w etykiecie. Legenda zwykle rozwinie się, aby umieścić w niej legendę, a obszar wykresu zostanie zmniejszony, aby zmieścić się w legendzie.

chdlp – [opcjonalny] – pozycja legendy i kolejność pozycji legendy. Możesz określić wartości <position> lub <label_order>. Jeśli podasz oba te elementy, rozdziel je znakiem paska. Możesz dodać znak „s” do dowolnej wartości, jeśli chcesz, aby wpisy legendy w chdl były pomijane. Przykłady: chdlp=bv, chdlp=r, chdlp=bv|r, chdlp=bvs|r

<opt_position>
[Opcjonalny] Określa pozycję legendy na wykresie. Aby określić dodatkowe dopełnienie między legendą a obszarem wykresu lub obramowaniem obrazu, użyj parametru chma. Wybierz jedną z tych wartości:
  • b – legenda u dołu wykresu, wpisy legendy w poziomie wiersza.
  • bv – legenda u dołu wykresu, wpisy legendy w pionowej kolumnie.
  • t – legenda u góry wykresu, wpisy legendy w poziomie wiersza.
  • tv – legenda u góry wykresu, wpisy legendy w pionowej kolumnie.
  • r – [wartość domyślna] – legenda po prawej stronie wykresu, wpisy legendy w pionowej kolumnie.
  • l – legenda po lewej stronie wykresu, wpisy legendy w pionowej kolumnie.
<opt_label_order>
[opcjonalny] – kolejność, w jakiej etykiety są wyświetlane w legencie. Wybierz jedną z tych wartości:
  • l – [Default forvertical legends] Wyświetlaj etykiety w kolejności podanej dla elementu chdl.
  • r – wyświetlaj etykiety w odwrotnej kolejności niż na chdl. Jest to przydatne, gdy używasz skumulowanych wykresów słupkowych, aby wyświetlić legendę
    w takiej samej kolejności, w jakiej pojawiają się paski.
  • a – [domyślnie w przypadku legend poziomych] automatyczne sortowanie według czasu trwania i od najkrótszej (10 pikseli). Gdy 2 elementy mają taką samą długość (podział na bloki po 10 pikseli), ten, który pierwszy wyświetla się jako pierwszy, pojawia się jako pierwszy.
  • 0,1,2... – kolejność etykiet własnych. Jest to lista indeksów etykiet opartych na zerowej wartości od chdl rozdzielonych przecinkami.

chdls – [opcjonalny] – określa kolor i rozmiar czcionki tekstu legendy.

<kolor>
Kolor tekstu legendy w formacie szesnastkowym RRGGBB.
<rozmiar>
Rozmiar punktu legendy.

 

Przykłady

Opis Przykład

Dwa przykłady legend. Określ tekst legendy w tej samej kolejności co seria danych.

Liniowy, niebieski i zielony wykres liniowy z pasującymi legendami

chdl=NASDAQ|FTSE100|DOW
chco=FF0000,00FF00,0000FF

Diagram Venna z 2 mniejszymi okręgami otoczonymi większym kółkiem


chdl=First|Second|Third
chco=ff0000,00ff00,0000ff

Pierwszy wykres przedstawia poziome wpisy legendy (chdlp=t, układ domyślny w poziomie), a drugi w pionie (chdlp=bv).

Diagram Venna z 2 mniejszymi okręgami otoczonymi większym kółkiem
chdl=First|Second|Third
chco=ff0000,00ff00,0000ff
chdlp=t


Diagram Venna z 2 mniejszymi okręgami otoczonymi większym kółkiem
chdl=First|Second|Third
chco=ff0000,00ff00,0000ff
chdlp=bv

Ten przykład pokazuje zmianę rozmiaru czcionki.

Diagram Venna z 2 mniejszymi okręgami otoczonymi większym kółkiem
chdls=0000CC,14

Powrót do góry

Marginesy wykresu chma [wszystkie wykresy]

Rozmiar marginesów wykresu możesz określić w pikselach. Marginesy są obliczane wewnętrznie do określonego rozmiaru wykresu (chs). Zwiększenie marginesu nie zwiększa całkowitego rozmiaru wykresu, ale w razie potrzeby zmniejsza obszar wykresu.

marginesy pozostają domyślnie po obliczaniu rozmiaru wykresu, Wartość domyślna zależy od typu wykresu. Określone marginesy mają wartość minimalną. Jeśli obszar wykresu ma marginesy, rozmiar marży pozostaje bez wpływu na marginesy. Nie można skompresować marginesów mniejszych niż wymagane dla legend i etykiet. Oto diagram przedstawiający podstawowe części wykresu:

Marża wykresu, obszar legendy i obszar wykresu

Marża wykresu obejmuje etykiety osi i obszar obszaru zaplecza. Rozmiar legendy zmienia się automatycznie, by dokładnie dopasować tekst, chyba że podasz większą szerokość (chma). W takim przypadku rozszerzy się margines marginesu, ściskając mniejszy obszar wykresu. Nie możesz przyciąć legendy, określając rozmiar, który jest za mały, ale może on zająć więcej miejsca, niż jest to konieczne.

Wskazówka: jeśli słupki na wykresie mają stały rozmiar (domyślny), nie można zmniejszyć szerokości obszaru wykresu. Musisz określić mniejszy lub większy rozmiar paska, używając znacznika chbh.

 

Składnia

chma=
  <left_margin>,<right_margin>,<top_margin>,<bottom_margin>|<opt_legend_width>,<opt_legend_height>
<left_margin>, <right_margin>, <top_margin>, <bottom_margin>
Minimalny rozmiar marginesu wokół obszaru wykresu w pikselach. Zwiększ tę wartość, aby dodać dopełnienie, tak aby etykiety osi nie zsunęły się z obramowania.
<opt_legend_width>, <opt_legend_height>
[Opcjonalny] Szerokość marginesu wokół legendy (w pikselach). Użyj tej opcji, aby uniknąć przeskoczenia legendy na obszar wykresu lub krawędzi obrazu.

 

Przykłady

Opis Przykład

W tym przykładzie wykres ma minimalny margines 30 pikseli po każdej stronie. Legenda wykresu ma więcej niż 30 pikseli szerokości, dlatego margines po prawej stronie jest ustawiony na szerokość legendy i różni się od innych marginesów.

Etykiety osi nie znajdują się poza obszarem działki, dlatego są rysowane w miejscu na marginesie.

Wykres liniowy z szarym tłem i marginesami po każdej stronie.
chma=30,30,30,30

Aby dodać margines wokół legendy, ustaw wartość parametrów <opt_legend_width> i <opt_legend_height>.

W tym przykładzie legenda ma około 60 pikseli szerokości. Jeśli ustawisz <opt_legend_width> na 80 pikseli, margines będzie przekraczać 20 pikseli poza legendą.

Wykres liniowy z szarym tłem i marginesami po każdej stronie.
chma=20,20,20,30|80,20

Powrót do góry

Style i etykiety osi [wiersz, słupek, google-metr, Radar, punktowy]

Możesz określić, które osie mają być wyświetlane na wykresie, i nadać im niestandardowe etykiety oraz pozycje, zakresy i style.

Nie wszystkie wykresy domyślnie przedstawiają linie osi. Za pomocą parametru chxt możesz dokładnie określić, które osie mają wyświetlać się na wykresie. Linie domyślne osi nie pokazują liczb. Aby wyświetlić liczby, musisz określić oś w parametrze chxt.

Możesz określić, czy wyświetlane osie mają odzwierciedlać wartości danych, czy możesz ustawić osie niestandardowe. Domyślnie wyświetlane są wartości liczbowe, których skala wynosi od 0 do 100. Możesz jednak zmienić ten zakres za pomocą chxr, aby wyświetlić dowolny zakres. Możesz też dostosować styl wartości (np. aby pokazać symbole walut lub miejsca po przecinku) za pomocą chxs.

Jeśli zdecydujesz się używać wartości niestandardowych, np. „pon., wt., śr.”, możesz użyć parametru chxl. Aby umieścić te etykiety w określonych miejscach na osi, użyj parametru chxp.

Na koniec możesz użyć parametrów chxs i chxtc, aby określić kolor, rozmiar, wyrównanie i inne właściwości etykiet niestandardowych i numerycznych.

Uwaga o wartościach ciągów: w ciągach etykiet dozwolone są tylko znaki bezpieczne w adresach URL. Dla bezpieczeństwa zalecamy zakodowanie adresów URL wszystkich ciągów zawierających znaki spoza zestawu znaków 0-9a-zA-Z. Koder adresów URL znajdziesz w dokumentacji wizualizacji Google.

Tematy w tej sekcji:


Widoczne osie chxt

Wykresy słupkowe, liniowe, radarowe i punktowe przedstawiają domyślnie jedną lub dwie linie osi, ale nie uwzględniają wartości. Aby wyświetlić wartości na osiach lub zmienić wyświetlane osie, musisz użyć parametru chxt. Domyślnie wartości osi pochodzą z zakresu od 0 do 100, chyba że wyraźnie ustawisz ich skalowanie za pomocą właściwości chxr. Aby ukryć wszystkie linie osi na wykresie liniowym, podaj :nda po wartości typu wykresu w parametrze cht (np. cht=lc:nda).

Domyślnie oś górny i dolny nie wyświetlają znaczniki przy wartościach, ale w lewo i w prawo są widoczne. Możesz to zmienić za pomocą parametru chxs.

Składnia

chxt=
  <axis_1>
    ,...,
  <axis_n>
<>
Oś na wykresie. Dostępne osie:
  • x – dolna oś X
  • t – górna oś X [nieobsługiwana przez Google-o-Meter],
  • y – lewa oś Y
  • r – oś Y prawa [nieobsługiwana przez Google-o-Meter],

Możesz określić wiele osi tego samego typu, np. cht=x,x,y. Spowoduje to umieszczenie dwóch zestawów osi x u dołu wykresu. Jest to przydatne podczas dodawania etykiet niestandardowych wzdłuż osi, która pokazuje wartości liczbowe (zobacz przykład poniżej). Słupki są rysowane od wewnątrz, więc jeśli wpiszesz x,x, pierwszy znak x odnosi się do kopii wewnętrznej, kolejna x oznacza następną kopię od zewnątrz.

 

Przykłady

Opis Przykład

Ten wykres przedstawia wykres liniowy z oś X, osi Y, oś górną (t) i oś prawy (r).

Ponieważ nie określono żadnych etykiet, wykres domyślnie ustawia zakres od 0 do 100 dla wszystkich osi.

Domyślnie u góry i na dole nie są widoczne znaczniki przy etykiecie.

Wykres liniowy z etykietami: 0, 20, 40, 60, 80 i 100 po lewej i prawej stronie oraz etykiety: 0, 25, 50, 75 i 100 powyżej i poniżej.
chxt=x,y,r,t

Możesz dodać wiele zestawów etykiet dla każdej osi, podając tę samą wartość więcej niż raz. Ten przykład pokazuje 2 zestawy osi x i 2 zestawy osi Y. Nie jest to szczególnie przydatne, gdy używasz tylko domyślnych etykiet osi (jak widać tutaj). Możesz jednak określić etykiety własne dla każdej kopii każdej osi za pomocą parametru chxl.


chxt=x,x,y,y



chxt=x,x,y,y
chxl=
  1:|Freezing|Hot|
  3:|Low|High

Ten wykres przedstawia poziomy wykres słupkowy z oś X, oś Y, oś T oraz prawą oś R.

Etykiety osi są pomijane, więc interfejs Chart API wyświetla zakres od 0 do 100 na osi X i osi T.

Zakres osi y i osi R zależy od liczby słupków. W tym przypadku jest 5 słupków, więc interfejs Chart API pokazuje zakres od 0 do 4. Pierwsza etykieta jest wyśrodkowana u góry pierwszego słupka, druga itd.

Wykres liniowy z etykietami: 0, 20, 40, 60, 80 i 100 po lewej i prawej stronie oraz etykiety: 0, 25, 50, 75 i 100 powyżej i poniżej.
chxt=x,y,r,t

Możesz ukryć domyślne osie na wykresie liniowym, określając :nda po typie wykresu. Wykres liniowy z ukrytymi osiami
cht=lc:nda

Powrót do góry

Zakres osi chxr

Zakres wartości, które pojawiają się na każdej osi, możesz niezależnie określić za pomocą parametru chxr. Pamiętaj, że nie zmienia to skali elementów wykresu, a tylko skalę etykiet osi. Jeśli chcesz, by wartości na osi miały opis rzeczywistych wartości danych, ustaw odpowiednio wartości <start_val> i <end_val> na dolną i górną wartość zakresu formatów danych. Więcej informacji znajdziesz w artykule Skalowanie osi.

Aby określić ich zakres, musisz wyświetlić oś przy użyciu parametru chxt.

Aby określić wartości osi niestandardowej, użyj parametru chxl.

Składnia

Rozdziel zakresy etykiet osi za pomocą pionowej kreski (|).

chxr=
  <axis_index>,<start_val>,<end_val>,<opt_step>
    |...|
  <axis_index>,<start_val>,<end_val>,<opt_step>
<oś_indeksu>
Do której osi zostaną zastosowane etykiety. Jest to indeks zerowy do tablicy osi określonego przez chxt. Na przykład oś R będzie wynosić 1 w polu chxt=x,r,y.
<start_val>
Liczba określająca niską wartość na tej osi.
<end_val>
Liczba, która określa wysoką wartość na tej osi.
<opt_step>
[Opcjonalnie] Kroki na wykresie wyświetlane na osi. Nie ma domyślnej wartości kroku. Krok jest obliczany w taki sposób, aby wyświetlić zestaw odpowiednich etykiet.

 

Przykłady

Opis Przykład

Ten przykład obejmuje osie lewy i prawy (y i r) oraz jedną oś X (x).

Każda oś ma zdefiniowany zakres. Ponieważ nie określono żadnych etykiet ani pozycji, wartości są pobierane z danego zakresu i znajdują się w tym samym zakresie w równych odstępach. Na wykresie liniowym wartości są równomiernie rozkładane na osi X.

Kierunek osi jest odwrotny na osi R (indeks 2), bo pierwsza wartość (1000) jest większa od ostatniej wartości (0).


chxt=x,y,r
chxr=
  0,0,500|
  1,0,200|
  2,1000,0

W tym przykładzie określone są oś X.

Etykiety osi są równomiernie rozmieszczone na osi. W parametrze <opt_step> określono wartość pięć (5).

Wykres słupkowy – 200, 300 i 400 na osi X chxt=x
chxr=0,10,50,5

Powrót do góry

Niestandardowe etykiety osi chxl

Etykiety osi ciągów niestandardowych możesz określać na dowolnej osi, korzystając z parametru chxl. Możesz określić dowolną liczbę etykiet. Jeśli wyświetlisz oś (używając parametru chxt) i nie określisz etykiet niestandardowych, zostaną zastosowane standardowe etykiety liczbowe. Aby określić niestandardowy zakres liczbowy, użyj parametru chxr.

Aby ustawić określone lokalizacje wzdłuż osi etykiet, użyj parametru chxp.

Składnia

Określ jeden zestaw parametrów dla każdej osi, którą chcesz oznaczyć etykietą. Kilka zestawów etykiet rozdziel znakiem pionowej kreski (|).

chxl=
  <axis_index>:|<label_1>|...|<label_n>
    |...|
  <axis_index>:|<label_1>|...|<label_n>
<oś_indeksu>
Do której osi zostaną zastosowane etykiety. To jest indeks w tablicy parametrów chxt. Jeśli na przykład masz chxt=x,x,y,y, indeks 0 będzie pierwszą osią X, a 1 – drugą osią X.
<etykieta_1>| ... |<etykieta_n>
Co najmniej 1 etykieta umieszczona na tej osi. Mogą to być wartości ciągu znaków lub wartości liczbowe. Ciągi nie muszą być cudzysłowami. Etykieta label_1 wyświetla się na najniższej pozycji na osi, a label_n – na najwyższej pozycji. Dodatkowe etykiety są rozdzielone równomiernie. Wyznacz spacje znakiem +. Nie można określić podziału wiersza w etykiecie. Rozdziel je etykietami. Uwaga: nie umieszczaj potoku po ostatniej etykiecie w parametrze chxl.

 

Przykłady

Opis Przykład

Ten wykres pokazuje, jak dodać etykiety niestandardowe do 2 osi. Zwróć uwagę na to, jak wartości są równomiernie rozmieszczone, a ostatnia wartość chxl nie kończy się pionową kreską.

Wykres liniowy zawierający 0 i 100 po lewej stronie, A, B i C po prawej, styczeń, lipiec, styczeń, lipiec i styczeń na osi X oraz 2005, 2006 i 2007 poniżej
chxt=x,y
chxl=
0:|Jan|Feb|March|April|May|
1:|Min|Mid|Max

Ten przykład obejmuje etykiety osi Y po lewej i prawej stronie (y i r). Obejmują one też 2 zestawy wartości na osi X (x). Możesz dodać znaczniki czasu na osi Y za pomocą funkcji chxs.

Wykres liniowy zawierający 0 i 100 po lewej stronie, A, B i C po prawej, styczeń, lipiec, styczeń, lipiec i styczeń na osi X oraz 2005, 2006 i 2007 poniżej
chxt=x,y,r,x
chxl=
0:|Jan|July|Jan|July|Jan|
1:|0|50|100|
2:|A|B|C|
3:|2005|2006|2007

Ten przykład zawiera etykiety na osi Y po lewej i prawej stronie (y i r). Obejmują one też 2 zestawy wartości na osi X (x). Zwróć uwagę na puste etykiety dla dolnej osi X używanej do rozdzielania wartości.

W tym przykładzie używamy wartości domyślnych etykiet osi na osi Y.

Wykres słupkowy z wartościami 0 i 100 po lewej stronie, A, B i C po prawej stronie, styczeń, lipiec, styczeń, lipiec i styczeń na osi X oraz 2005, 2006 i 2007 poniżej
chxt=x,y,r,x
chxl=
0:|Jan|July|Jan|July|Jan|
2:|A|B|C|
3:|2005||2006||2007

Jeśli chcesz dodać etykietę ogólną w celu opisania całej osi (np. aby oznaczyć jedną oś „koszt” i drugą „uczniów”), użyj właściwości chxt do dodania dodatkowej osi po każdej stronie. Następnie użyj chxl, aby dodać jedną etykietę niestandardową po każdej stronie, a chxp, aby umieścić ją na środku osi.


chxt=x,x,y,y
chxl=1:|Martinis|3:|Score
chxp=1,50|3,50

Powrót do góry

Pozycje etykiety osi chxp

Możesz określić, które etykiety osi mają być wyświetlane – niezależnie od tego, czy są używane etykiety domyślne, czy etykiety własne określone za pomocą chxl. Jeśli nie określisz dokładnych pozycji za pomocą tego parametru, etykiety będą rozmieszczone równomiernie i jako domyślna wartość kroku na osi. Jeśli nie określisz wartości chxl, etykiety znacznika wyboru będą wartościami domyślnymi (zazwyczaj są to wartości danych lub numery słupków na wykresach słupkowych).

Składnia

Kilka zestawów pozycjonowania oddziel pionową kreską (|).

chxp=
  <axis_1_index>,<label_1_position>,...,<label_n_position>
    |...|
  <axis_m_index>,<label_1_position>,...,<label_n_position>
<oś_indeksu>
Oś, dla której określasz pozycje. To jest indeks w tablicy parametrów chxt. Jeśli na przykład masz wartość chxt=x,x,y,y, indeks 0 jest pierwszą osią X, 1 oznacza drugą oś X itd.
<label_1_position>,...label_n_position>
Pozycja etykiety na osi. Jest to lista wartości liczbowych oddzielonych przecinkami, gdzie każda wartość ustawia pozycję odpowiedniej etykiety w tablicy chxl: pierwsza pozycja odnosi się do pierwszej etykiety itd. Pozycja to wartość w zakresie dla tej osi. Pamiętaj, że zawsze będzie wynosić 0–100, chyba że określisz zakres niestandardowy za pomocą właściwości chxr. Musisz mieć tyle pozycji, ile masz etykiet na tej osi.

 

Przykłady

Opis Przykład

Ten przykład obejmuje etykiety osi r na określonych pozycjach na wykresie. Tekst etykiety określa się za pomocą parametru chxl.

Etykiety o określonej pozycji 0 są umieszczone na dole osi Y lub R albo po lewej stronie osi x lub t.

Etykiety o określonej pozycji 100 są umieszczane u góry osi Y lub R albo po prawej stronie osi x lub t.

Line chart with min, average, and max on the right, 20, 40, 60, 80, and 100 on the left, and 0, 25, 50, 75, and 100 along the x-axis
chxt=x,y,r
chxl=2:|min|average|max
chxp=2,10,35,75

Ten przykład pokazuje domyślne wartości etykiet, ale tylko w określonych lokalizacjach.

chxp=1,10,35,75 – na osi Y powinny być widoczne tylko 3 etykiety: 10, 35 i 75. Ponieważ nie określono tekstu etykiety niestandardowej, te wartości osi są wyświetlane. Zauważ, że nie musisz równomiernie rozmieszczać etykiet, gdy używasz właściwości chxp. Jeśli nie podasz tutaj wartości chxp, odległość na osi etykiety Y będzie wynosić co 20 jednostek, tak jak na drugim wykresie.

Nie określono wartości Line chart with 10, 35, and 75 on the left, and 0, 25, 50, 75, and 100 along the x-axis
chxt=x,y
chxp=1,10,35,75

Wykres liniowy z domyślnymi pozycjami osi.chxt=x,ychxt=x,ychxp

Powrót do góry

Style etykiet na osi chxs

Możesz określić rozmiar czcionki, kolor i wyrównanie etykiet osi – zarówno etykiet własnych, jak i wartości domyślnych. Wszystkie etykiety na tej samej osi mają ten sam format. Jeśli masz kilka kopii osi, możesz sformatować je w inny sposób. Możesz też określić format ciągu etykiety, na przykład wyświetlać symbole waluty lub końcowe zera.

Domyślnie oś górny i dolny nie wyświetlają znaków zaznaczania według wartości, a lewa i prawa os.

Składnia

Wartości wielu osi należy rozdzielić znakami pionowej (|).

chxs=
 <axis_index><opt_format_string>,<opt_label_color>,<opt_font_size>,<opt_alignment>,<opt_axis_or_tick>,<opt_tick_color>,<opt_axis_color>
   |...|
 <axis_index><opt_format_string>,<opt_label_color>,<opt_font_size>,<opt_alignment>,<opt_axis_or_tick>,<opt_tick_color>,<opt_axis_color>
<Oś_indeksu>
Oś, do której ma to zastosowanie. Jest to indeks zerowy do parametru chxt.
<opt_format_string>
[Opcjonalny] Jest to opcjonalny ciąg znaków, który pojawia się bezpośrednio po numerze indeksu osi bez interpunkcji. Zaczyna się od litery litera N, po której znajdują się następujące wartości, wszystkie są opcjonalne: Składnia składni ciągu znaków wygląda tak:
   N<preceding_text>*<number_type><decimal_places>zs<x or y>*<following_text>
Znaczenie każdego elementu:
  • <preceding_text> – dosłowny tekst przed każdą wartością.
  • *...* – opcjonalny blok złożony z literowych gwiazdek, w którym można określić szczegóły formatowania liczb. Obsługiwane są następujące wartości, które są opcjonalne:
    • <number_type> – format liczb dla wartości liczbowych. Wybierz jedną z tych opcji:
      • f – [domyślny] format zmiennoprzecinkowy. Możesz też określić precyzję, używając wartości <decimal_places>.
      • p – format procentowy. Znak % jest dodawany automatycznie. Uwaga: w przypadku korzystania z tego formatu wartości danych z zakresu od 0,0 do 1,0 wskazują na 0 – 100% (np. 0,43 jest wyświetlane jako 43%).
      • e – format notacji naukowej.
      • c<CUR> – sformatuj liczbę w wybranej walucie z odpowiednim znacznikiem waluty. Zastąp <CUR> 3-literowym kodem waluty. Przykład: cEUR dla euro. Listę kodów znajdziesz na stronie ISO, ale nie wszystkie symbole są obsługiwane.
    • <decimal_places> – liczba całkowita określająca liczbę miejsc po przecinku. Wartość jest zaokrąglona do tej długości (nie jest obcięta). Wartość domyślna to 2.
    • z – ostatnie cyfry 0 na końcu. Wartość domyślna to nie.
    • s – separatory grup wyświetlaczy. Wartość domyślna to nie.
    • x lub y – wyświetla dane zgodnie ze współrzędną x lub y. Znaczenie danych x zależy od typu wykresu: poeksperymentuj z wykresem, aby określić jego znaczenie. Wartość domyślna to „y”.
  • <following_text> – dosłowny tekst, po którym następuje każda wartość.
<opt_label_color>
Kolor, który ma zostać zastosowany do tekstu osi (ale nie do osi osi), podany w formacie szesnastkowym RRGGBB. Kolor linii osi określa się oddzielnie za pomocą parametru opt_os_color. Ustawienie domyślne to szary.
<opt_font_size>
[Opcjonalny] określa rozmiar czcionki w pikselach. Ten parametr jest opcjonalny.
<opt_alignment>
[Opcjonalnie] Wyrównanie etykiet. W przypadku osi u góry lub u dołu tekst określa sposób wyrównania etykiety z zaznaczonym nad i pod nią, a w przypadku lewej i prawej osi – tak wygląda, jak wyrównanie jest wewnątrz ramki ograniczającej, która dotyka osi. Podaj jedną z tych liczb:
  • -1u góry lub u dołu: etykiety znajdują się po prawej stronie kresek, w lewo lub w prawo: etykiety są wyrównane do lewej w obszarze obszaru. Domyślne dla etykiet osi R.
  • 0Na górze lub na dole: etykiety są wyśrodkowane na kleszczach; w lewo lub w prawo: etykiety są wyśrodkowane w ich obszarze. Domyślne dla etykiet osi x i t.
  • 1 Góra lub dół: etykiety znajdują się po lewej stronie kresek; etykiety po lewej lub prawej: etykiety są wyrównane do prawej strony. Domyślne dla etykiet osi Y.
<opt_Oś_lub_Tick>
[Opcjonalny; nieobsługiwany w Google-o-metr] Określa, czy wyświetlają się znaczniki czasu i/lub linie osi na tej osi. Znaczniki i linie osi są dostępne tylko dla wewnętrznych osi (na przykład nie są obsługiwane w przypadku zewnętrznej osi x). Użyj jednej z tych wartości:
  • l (małe „L”) – narysuj tylko linię osi.
  • t – rysuj tylko znaczniki. Znaczniki to małe litery obok etykiet osi.
  • lt – [wartość domyślna] narysuj linię osi i kreski wszystkich etykiet.
  • _ – (podkreślenie) – nie rysuj ani linii osi, ani znaczników. Jeśli chcesz ukryć linię osi, użyj tej wartości.
<kolor_tick>
[Opcjonalny; nieobsługiwany w Google-o-metr] Kolor znacznika wyboru w formacie szesnastkowym RRGGBB. Ustawienie domyślne to szary.
<opt_os_color>
[Opcjonalny] Kolor linii osi w formacie szesnastkowym RRGGBB. Ustawienie domyślne to szary.

 

Przykłady

Opis Przykład

Rozmiar i kolor czcionki są określane na drugiej osi X (styczeń, luty, marzec).

Wykres liniowy z prawą, minimalną, średnią i maksymalną po lewej stronie, 0, 1, 2, 3 i 4 po prawej stronie, od 0 do 100 na osi X oraz niebieski styczeń, luty i marca

chxt=x,y,r,x
chxr=2,0,4
chxl=3:|Jan|Feb|Mar|
     1:|min|average|max
chxp=1,10,35,75
chxs=3,0000DD,13,0,t

Rozmiar, kolor i wyrównanie czcionki określa się na osi Y. Rysowane są znaczniki, ale nie linie osi.

Wykres liniowy zawierający od 0 do 100 na osi X, styczeń, luty, marzec poniżej, od 0 do 4 na osi Y oraz czerwone znaki z niebieskimi tekstami przy min., średnim i maksymalnych wartości po prawej stronie.

chxt=x,y,r,x
chxl=3:|Jan|Feb|Mar|
     2:|min|average|max
chxp=2,10,35,95
chxs=2,0000DD,13,-1,t,FF0000

Ten wykres zawiera 3 zbiory danych i pokazuje 3 zestawy etykiet osi, po jednym w serii. Każdy zestaw etykiet jest sformatowany przy użyciu niestandardowego ciągu formatowania w sposób opisany poniżej:

  • 0N*e,000000|
    • 0 oznacza pierwszą serię danych
    • N oznacza ciąg znaków formatowania.
    • * oznacza początek specyfikacji formatu
    • e oznacza notację naukową.
    • * oznacza koniec specyfikacji formatów
    • 000000 oznacza czarny tekst.
  • 1N*cUSD*Mil,FF0000|
    • 1 oznacza drugą serię
    • N oznacza ciąg znaków formatowania.
    • * oznacza początek specyfikacji formatu
    • c oznacza znacznik waluty.
    • USD określa dolar amerykański jako znacznik waluty
    • * oznacza koniec specyfikacji formatów
    • Mil to literał po
    • FF0000 oznacza czerwony tekst.
  • 2N*sz2*,0000FF
    • 2 oznacza trzecią serię
    • N oznacza ciąg znaków formatowania.
    • * oznacza początek specyfikacji formatu
    • s oznacza wyświetlanie specyfikacji grupowania (w języku angielskim (USA) jest to przecinek co trzy zera).
    • z2 oznacza 2 końcowe zera
    • 0000FF oznacza niebieski tekst.

Zakresy etykiet osi można ustawić za pomocą parametru chxr (index_index, start, end, step). Jeśli nie zostanie skonfigurowana, domyślnie ich wartość będzie wynosić 0–100.


chd=s:
  984sttvuvkQIBLKNCAIi,
  DEJPgq0uov17zwopQODS,
  AFLPTXaflptx159gsDrn
chxr=
  0,0,1000000,250000|
  1,0,60|
  2,0,5000
chxs=
  0N*e,000000|
  1N*cUSD*Mil,FF0000|
  2N*sz2*,0000FF

Powrót do góry

Style akcentu chxtc

Możesz określić długie znaczniki czasu dla konkretnych osi. Zwykle służy do rozszerzenia znacznika wyboru na całej długości wykresu. Aby zmienić kolor znacznika, użyj parametru chxs.

Wartości wielu osi należy rozdzielać pionową kreską (|). Wartości w serii muszą być rozdzielone przecinkami.

Składnia

chxtc=
  <axis_index_1>,<tick_length_1>,...,<tick_length_n>
    |...|
  <axis_index_m>,<tick_length_1>,...,<tick_length_n>
<Oś_indeksu>
Oś, do której ma to zastosowanie. Jest to indeks zerowy do parametru chxt. Oddziel wartości dla różnych osi, korzystając z separatora słupka.
<tick_length_1>,...<tick_length_n>
Długość znaczników zaznaczania na tej osi (w pikselach). Jeśli podasz jedną wartość, będzie ona stosowana do wszystkich wartości. Jeśli podasz więcej niż jedną wartość, znaczniki zaznaczania na osi będą poruszać się po liście wartości tej osi. Wartości dodatnie są rysowane poza obszarem wykresu i są przycinane do obramowania wykresu. Maksymalna liczba dodatnich to 25. Wartości ujemne są rysowane wewnątrz obszaru wykresu i przycinane przez obramowanie obszaru wykresu.

 

Przykłady

Opis Przykład

Przykład użycia znacznika chxtc do tworzenia długich czerwonych znaczników. Długość znacznika wyboru przekracza szerokość obszaru wykresu, ale jest przycięta, aby dopasować do wykresu.

  • chxt=x,y,r,x – pokaż lewą oś, prawą oś i 2 dolne osie.
  • chxl=2:|min|average|max|3:|Jan|Feb|Mar – tekst etykiety przypisany do osi „r” (prawa strona) i zewnętrznych osi X.
  • chxp=2,10,35,95 – położenie etykiet własnych na osi R (indeks=2) dla 3 etykiet.
  • chxs=2,0000dd,13,-1,t,FF0000 – style etykiet osi r: kolor tekstu, rozmiar tekstu, wyrównane do lewej, z czerwonymi znacznikami.
  • chxtc=1,10|2,-180 – długości osi na osi Y i r. Pierwsza wartość określa znacznik 10-pikselowy poza osią. Druga wartość określa 180-pikselowe kreski wewnątrz osi. Liczba ujemna oznacza, że znacznik jest umieszczony w osi, a kreska jest przycięta tak, aby pasowała do wykresu.

Wykres liniowy zawierający od 0 do 100 na osi X, styczeń, luty, marzec poniżej, od 0 do 4 na osi Y i długie czerwone znaczniki z niebieskim tekstem wskazującym min., średnią i maksimum po prawej stronie.

chxt=x,y,r,x
chxl=
  2:|min|average|max|
  3:|Jan|Feb|Mar
chxp=2,10,35,95
chxs=
  2,0000dd,13,-1,t,FF0000
chxtc=1,10|2,-180

Ten wykres pokazuje zmienne długości długości. chxtc określa 2 wartości długości na osi Y (5 i 15), a kreski na wykresie są następowane między tymi wartościami.
chxt=x,y
chxtc=
  1,5,15

Powrót do góry

Tło chf jest pełne [wszystkie wykresy]

Możesz określić kolory i style wypełnienia dla obszaru danych wykresu lub całego tła wykresu. Typy wypełnienia to stałe wypełnienia, paski i gradienty. Możesz określić różne wypełnienia dla różnych obszarów (np. całego obszaru wykresu lub tylko obszaru danych). Wypełnienie obszaru wykresu zastępuje wypełnienie w tle. Wszystkie wypełnienia określa się za pomocą parametru chf. Możesz łączyć różne typy wypełnienia (stałe, paski, gradienty) na tym samym wykresie, rozdzielając je pionową kreską ( | ). Wypełnienia obszaru wykresu nadpiszą wykres w tle.

Solidne wypełnienie chf [wszystkie wykresy]

Możesz określić stałe wypełnienie dla tła lub obszaru wykresu albo przypisać wartość przezroczystości do całego wykresu. Możesz podać wiele wypełnienia pionową kreską (|). (Mapy: tylko tło).

Składnia

chf=<fill_type>,s,<color>|...
<wypełnij_type>
Ta część wykresu jest wypełniana. Określ jedną z tych wartości:
  • bg – wypełnienie tła
  • c – wypełnienie obszaru wykresu. Nieobsługiwane w przypadku wykresów map.
  • a – zadbaj, aby cały wykres (w tym tło) był przezroczysty. Pierwsze sześć cyfr <color> jest ignorowane, a całe dwie ostatnie wartości (przejrzystość) są stosowane do całego wykresu i wypełniane.
  • b<index> – ciągłe słupki słupka (tylko wykresy słupkowe). Zastąp <index> indeksem słupków, aby wypełnić jednolitym kolorem. Efekt jest podobny do określenia chco na wykresie słupkowym. Przykład znajdziesz w sekcji Kolory wykresu słupkowego.
s
Wskazuje stałą lub przezroczystość wypełnienia.
<kolor>
Kolor wypełnienia w formacie szesnastkowym RRGGBB. W przypadku przezroczystości ignorujemy pierwsze 6 cyfr, ale mimo to należy je uwzględnić.

 

Przykłady

Opis Przykład

W tym przykładzie tło wykresu wypełnia jasnoszary (EFEFEF).

Wykres czerwony z wypełnionym czarnym obszarem.

chf=bg,s,EFEFEF

W tym przykładzie tło wykresu jest jasnoszary (EFEFEF), a obszar wykresu ma czarny (000000).

Wykres czerwony z czarnym wykresem i jasnoszarym tłem.

chf=c,s,000000|
bg,s,EFEFEF

W tym przykładzie przezroczystość wynosi 50% całego wykresu (80 w formacie szesnastkowym to 128, a około 50% przezroczystości). Zwróć uwagę na tło komórki tabeli wyświetlane na wykresie.

Wykres punktowy z punktami niebieskimi i 50% przezroczystości.

chf=a,s,00000080

Powrót do góry

Gradient wypełnienia chf [Line, Bar, Google-o-meter, Radar, Scatter,Veenn]

W obszarach lub tłach wykresu możesz zastosować co najmniej 1 wypełnienie gradientu. Wypełnienia gradientem zanikają z jednego koloru do drugiego. (wykres kołowy, Google-metr: tylko tło).

Każde wypełnienie gradientu określa kąt, a następnie co najmniej 2 kolory zakotwiczone są w określonej lokalizacji. Kolor zmienia się po przejściu z jednej kotwicy na drugą. Musisz mieć co najmniej 2 kolory z różnymi wartościami <color_centerpoint>, aby jeden mógł zaniknąć. Każdy dodatkowy gradient jest określany przez parę <color>,<color_centerpoint>.

Składnia

chf=<fill_type>,lg,<angle>,<color_1>,<color_centerpoint_1>
    ,...,
  <color_n>,<color_centerpoint_n>
<wypełnij_type>
Obszar wykresu, który trzeba wypełnić. 1 z tych wartości:
  • bg – wypełnienie tła
  • c – wypełnienie obszaru wykresu.
  • b<index> – gradient na pasku (tylko wykresy słupkowe). Zastąp <index> indeksem słupków, aby wypełnić gradient. Przykład znajdziesz w sekcji Kolory wykresu słupkowego.
lg
Określa wypełnienie gradientem.
<kąt>
Liczba określająca kąt od 0 (poziomy) do 90 (pionowy).
<kolor>
Kolor wypełnienia w formacie szesnastkowym RRGGBB.
<color_centerpoint>
Określa punkt zakotwiczenia koloru. Od tego momentu kolor będzie stopniowo zanikać wraz z zbliżaniem się do innej kotwicy. Zakres wartości musi się mieścić w zakresie od 0,0 (dolna lub lewa krawędź) do 1,0 (górna lub prawa krawędź) przechylony pod kątem określonym przez <kąt>.

 

Przykłady

Opis Przykład

Obszar wykresu ma poziomy poziom liniowy, określony pod kątem zera (0).

Kolory to brzoskwinia (FFE7C6), wyśrodkowana po lewej stronie (pozycja 0.0) i niebieska (76A4FB) wyśrodkowana po prawej (1.0).

Tło wykresu jest szare (EFEFEF).

Ciemnoszary wykres liniowy z jasnoszarym tłem i obszarem wykresu od białego do niebieskiego gradientu liniowego od lewej do prawej

chf=
  c,lg,0,
  FFE7C6,0,
(brzoskwiniowy)
  76A4FB,1
(niebieski)

Wykres na wykresie ma ukośną wartość ukośną (u dołu od prawej do prawej). kąt wynosi czterdzieści pięć stopni (45).

Brzoskwinia (FFE7C6) to pierwszy określony kolor. W lewym dolnym rogu wykresu jest czysta brzoskwinia.

Niebieski (6A4FB) to drugi określony kolor. W prawym górnym rogu wykresu jest jasnoniebieski. Zwróć uwagę na to, że określamy przesunięcie 0,75, aby uzyskać szczyt niebieskiego koloru, który zanika w prawym górnym rogu.

Tło wykresu jest szare (EFEFEF).

Ciemnoszary wykres liniowy z jasnoszarym tłem i obszarem wykresu od białego do niebieskiego gradientu po przekątnej od prawego dolnego do prawego

chf=
  c,lg,45,
  FFE7C6,0,
(brzoskwiniowy)
  76A4FB,0.75
(niebieski)

Obszar wykresu ma gradient liniowy (od góry do dołu) określony pod kątem dziewięćdziesięciu stopni (90).

Pierwszy określony kolor to niebieski (76A4FB). Górna część wykresu jest w kolorze błękitnym.

Brzoskwinia (FFE7C6) to drugi wybrany kolor. W dolnej części wykresu widać tylko brzoskwinie.

Tło wykresu jest szare (EFEFEF).

Ciemnoszary wykres liniowy z jasnoszarym tłem i przestrzenią liniową od białego do niebieskiego, od dołu do góry

chf=
  c,lg,90,
  FFE7C6,0,
(brzoskwiniowy)
  76A4FB,0.5
(niebieski)

Powrót do góry

 

Paski wypełniają chf [wiersz, słupek, Google-metr, Radar, punktowy, wewnętrzny]

Możesz określić pasiaste tło tła dla całego wykresu lub cały wykres. (wykres kołowy, wykres Google-metr: tylko w tle).

Składnia

chf=
  <fill_type>,ls,<angle>,<color_1>,<width_1>
    ,...,
  <color_n>,<width_n>
<wypełnij_type>
Obszar wykresu, który trzeba wypełnić. 1 z tych wartości:
  • bg – wypełnienie tła
  • c – wypełnienie obszaru wykresu
  • b<index> – wypełnienia paskowe (tylko wykresy słupkowe); Zastąp <index> indeksem słupków, aby wypełnić słupkami. Przykład znajdziesz w sekcji Kolory wykresu słupkowego.
ls
Określa wypełnienie paska liniowego.
<kąt>
Kąt wszystkich pasków względem osi Y. Użyj 0 w przypadku pionowych pasków lub 90 w przypadku poziomych.
<kolor>
Kolor paska (w formacie szesnastkowym RRGGBB). Dla każdego dodatkowego paska powtórz wartości <color> i <width>. Musisz mieć co najmniej 2 paski. Paski zmieniają się do czasu wypełnienia wykresu.
<szerokość>
Szerokość tego paska – od 0 do 1 – gdzie 1 to pełna szerokość wykresu. Paski będą powtarzane, dopóki wykres nie zostanie wypełniony. W przypadku każdego dodatkowego paska powtórz wartości <color> i <width>. Musisz mieć co najmniej 2 paski. Paski zmieniają się do czasu wypełnienia wykresu.

 

Przykłady

Opis Przykład
  • bg,ls,0 – pasek pasa w tle wypełnia pasy pod kątem 0 stopni względem osi Y (równolegle do osi Y). Paski wypełniają tło wykresu, a także obszar działki.
  • CCCCCC,0.15 – pierwszy pasek jest ciemnoszary o 15% szerokości szerokości wykresu.
  • FFFFFF,0.1 – drugi pasek jest biały i ma 10% szerokości szerokości wykresu.
niebieski wykres liniowy z naprzemiennie szarymi i białymi paskami
chf=
  bg,ls,0,
  CCCCCC,0.15,
  FFFFFF,0.1
  • c,ls,90 – obszar wykresu z poziomymi pasami pod kątem 90 stopni od osi Y. Paski wypełniają obszar fabuły, ale tło wykresu jest pomijane.
  • 999999,0.25 – pierwszy pasek jest ciemnoszary o 25% szerokości szerokości wykresu.
  • CCCCCC,0.25 – tak samo jak pierwszy pasek, ale jaśniejszy;
  • FFFFFF,0.25 – tak samo jak pierwszy pasek, ale biały;
Wykres liniowy z ciemnym szarym, jasnoszarym, białym i ciemnym szarym paskiem od dołu do góry
chf=
  c,ls,90,
  999999,0.25,
  CCCCCC,0.25,
  FFFFFF,0.25

Powrót do góry

Wypełnienie linii chm [Line, Radar]

Obszar pod wierszem danych możesz wypełniać jednolitym kolorem.

Wypełnienie wierszy można połączyć z innymi parametrami chm za pomocą pionowej kreski ( | ), aby oddzielić parametry chm.

Składnia

chm=
  <b_or_B>,<color>,<start_line_index>,<end_line_index>,<0>
    |...|
  <b_or_B>,<color>,<start_line_index>,<end_line_index>,<0>
<b_or_B>
czy wypełniać dolną część wykresu, czy tylko następny wiersz,
  • B – wypełnij <start_line_index> od dołu wykresu. <end_line_index> obsługuje specjalną składnię, dzięki której możesz wypełnić segment wykresu. Najłatwiej jest to zrobić, jeśli masz wykres z 1 linią, którą chcesz wypełnić.
  • b – Wypełniaj 2 linie na wykresie wieloliniowym. Wiersze rozpoczęcia i zakończenia są oznaczone znakami <start_line_index> i <end_line_index>.
<kolor>
Liczba szesnastkowa formatu koloru RRGGBB w kolorze wypełnienia.
<start_line_index>
Indeks wiersza, od którego zaczyna się wypełnianie. Pierwsza seria danych określona w zasadzie chd ma indeks równy 0 (0), druga seria 1 itd.
<end_line_index>
  • Typ wypełnienia „b” – wiersz, w którym należy zatrzymać wypełnianie. Ta linia musi znajdować się poniżej obecnego wiersza.
  • Typ wypełnienia „B” – jedna z tych opcji:
    • dowolna wartość – każda liczba w tym parametrze jest ignorowana, a wypełnienie przejdzie z określonej linii do podstawy wykresu.
    • start:end – aby wypełnić pionowy segment pod wykresem, podaj start:end, gdzie są indeksy punktów danych opisujące, gdzie zacząć i zatrzymać wypełnianie. Obie wartości są opcjonalne i domyślnie ustawione first_point:last_point. Zobacz przykład poniżej.
<0 >
Zarezerwowany – musi wynosić zero.

 

Przykłady

Opis Przykład

W przypadku pojedynczej serii najłatwiej jest użyć chm=B. Powoduje to wypełnienie całego obszaru pod linią.

To jedyny typ wypełnienia dostępny na wykresach radarowych. chm=b nie działa na wykresach radarowych.

Jedna linia na wykresie, gdzie cieniowanie jest zaznaczone na niebiesko z dołu wykresu do linii
chm=B,76A4FB,0,0,0

Oto wykres z 2 liniami i 2 wypełnieniami. Wypełnienie obszaru pod dolną i górną linią wymaga specjalnej metody, którą omówimy poniżej.

3 kreski na wykresie: bez cieniowania od dolnej do pierwszej linii, czerwonego od pierwszej do drugiej, od ciemnego niebieskiego od drugiego do trzeciego wiersza i bez cieniowania od trzeciego wiersza do góry wykresu. Linie są domyślnie zaznaczone na żółto.
chd=s:
cefhjkqwrlgYcfgc,
QSSVXXdkfZUMRTUQ,
HJJMOOUbVPKDHKLH,

chm=
b,224499,0,1,0| (niebieski)
b,FF0000,1,2,0| (czerwony)

Na wykresie wieloliniowym, aby wypełnić pola od góry do pierwszego wiersza, uwzględnij serię zawierającą dwie kopie najwyższej wartości danych dla formatu danych. Na przykład „....” w przypadku rozszerzonego kodowania, „100,100” w przypadku podstawowego formatu tekstu itd. Uzupełnij informacje z tej serii w górę do pierwszego wiersza.

Aby wypełnić od ostatniego wiersza do dołu wykresu, dołącz serię zawierającą 2 kopie danych o najniższej wartości formatu danych. Np. AAAA dla rozszerzonego kodowania, 0,0 dla podstawowego formatu tekstowego itd.

Te linie są czarne na podstawie chco.

3 kreski na wykresie; wykres jest zacieniony na zielono od dolnej do pierwszej linii, czerwony od pierwszej do drugiej linii, ciemnoniebieski od drugiej do trzeciej i jasnoniebieski od trzeciej do góry wykresu;
chd=e:
  ....,
(najwyższa wartość)
  cefhjkqwrlgYcfgc,
  QSSVXXdkfZUMRTUQ,
  HJJMOOUbVPKDHKLH,
  AAAA
(zero)
chm=
  b,76A4FB,0,1,0|
(jasnoniebieski)
  b,224499,1,2,0| (niebieski)
  b,FF0000,2,3,0| (czerwony)
  b,80C65A,3,4,0 (zielony)
chco=000000

Oto wykres liniowy z wycinkami pionowymi. Można to zrobić, określając parę start:end dla <end_line_index> z typem wypełnienia wiersza „B”.

  • B,76A4FB,0,0:3,0 – pionowa wartość wypełnienia w wierszu 0, ograniczona przez punkty danych 0–3.
  • B,990000,0,7:10,0 – czerwona pionowa kolumna wypełnienia pod wierszem 0, ograniczona przez punkty danych 7–10.
  • B,DEDC06,0,12:,0 – żółta pionowa wartość wypełnienia pod wierszem 0, od punktu danych 12 do końca serii;

chm=
  B,76A4FB,0,0:3,0|
  B,990000,0,7:10,0|
  B,DEDC06,0,12:,0

Ten przykład pokazuje wykorzystanie liniowego wypełnienia na wykresie.

Wykres radarowy
chm=
  B,FF000080,0,1.0,5.0|
  B,FF990080,1,1.0,5.0

Powrót do góry

Linie siatki chg [Linia, Bar, Radar, Rozproszony]

Za pomocą parametru chg możesz określić na wykresie linie ciągłe lub przerywane.

Ten parametr nie pozwala określić grubości lub koloru linii. Więcej sposobów zaznaczania linii na wykresie znajdziesz w sekcjach Znaczniki kształtu (chm typ h, H, v lub V), znaczniki zakresu (chm) i znaczniki osi (chxtc).

Składnia

chg=
  <x_axis_step_size>,<y_axis_step_size>,<opt_dash_length>,<opt_space_length>,<opt_x_offset>,<opt_y_offset>
<x_Oś_kroku>, <y_Oś_kroku_rozmiaru>
Służy do obliczania liczby linii siatki x i y wyświetlanych na wykresie. 100 / rozmiar_kroku = liczba linii siatki na wykresie. Tak więc 20,25 oznacza 5 pionowych linii siatki i 4 poziome linie siatki.
<opt_dash_length>, <opt_space_length>
[Opcjonalny] – służy do definiowania przerywanych linii siatki. Pierwszy parametr to długość każdego wiersza kreski w pikselach. Drugi parametr to odstępy między myślnikami w pikselach. Wpisz 0 w polu <opt_space_length> w linii ciągłej. Wartości domyślne to 4,1.
<opt_x_offset>,<opt_y_offset>
[Opcjonalny] Liczba jednostek odpowiednio do skali wykresu, aby odsunąć odpowiednio linie osi x i y. Może to być wartość dodatnia lub ujemna. Jeśli określisz tę wartość, musisz też podać wszystkie poprzedzające wartości. Wartości domyślne to 0,0.

 

Przykłady

Opis Przykład

W tych przykładach użyto tylko parametrów <x_axis_step_size> i <y_axis_step_size>. Domyślnie interfejs Chart API wyświetla przerywaną linię siatki.

Wykres liniowy z 5 pionowymi i 2 poziomymi szaro-czarnymi liniami
chg=20,50
Wykres liniowy z 5 pionowymi i 2 poziomymi szaro-czarnymi liniami
chg=20,50

W tym przykładzie duże odstępy są używane do wyświetlania lżejszych linii siatki (1,5).

Wykres liniowy z 5 pionowymi i 2 poziomymi zaciemnieniami szarym i linią przerywaną
chg=20,50,1,5

Aby wyświetlić ciągłe linie siatki, wpisz zero (0) dla parametru <opt_space_length>.

Ten wykres określa też przesunięcie osi 10.

Wykres liniowy z 5 pionowymi i 2 poziomymi liniami jasnoszarym
chg=20,50,1,0,10

Ten wykres pokazuje oś X osi 10, a oś Y – 20.

Wykres liniowy z 5 pionowymi i 2 poziomymi liniami jasnoszarym
chg=20,50,3,3,10,20

Powrót do góry

Dynamiczne znaczniki ikon chem [bar, linia, radary, punktowe]

Utwórz wykres i określ co najmniej 1 ikonę dynamiczną jako wartość chemiczną. Składnia właściwości chem wygląda tak: Wszystkie elementy rozdzielone średnikami są fioletowe, a wszystkie można pominąć w adresie URL. Możesz uwzględnić wiele znaczników, dodając kilka ciągów składni rozdzielonych znakiem |. Więcej informacji o ikonach dynamicznych znajdziesz na stronie z ikonami dynamicznymi.

Wykres możesz też umieścić wewnątrz innego wykresu jako ikonę dynamiczną. Zobacz sekcję Wykresy umieszczone poniżej.

chem=
  y;s=<icon_string_constant>;d=<marker_data_string>;ds=<which_series>;dp=<which_points>;py=<opt_z_order>;po=<x,y>;of=<x_offset,y_offset>
|...| y;s=<icon_string_constant>;d=<marker_data_string>;ds=<which_series>;dp=<which_points>;py=<opt_z_order>;po=<x,y>;of=<x_offset,y_offset>
s=<ikona_ciągu_ikony>
Stała ciągu znaków dla ikony dynamicznej ze strony ikony dynamicznej. Ta wartość jest niemal taka sama jak parametr chst w przypadku wolnostojących ikon. Jeśli jednak ciąg znaków ikony wolnostojącej zaczyna się od „d_”, musisz usunąć ten prefiks, aby uzyskać odpowiednik znacznika dynamicznego ikony. Przykład: ikona wolnostojąca: d_bubble_icon_text_small ; równoważny znacznik ikony dynamicznej: bubble_icon_text_small.
d=<ciąg_danych_znacznika>
Dane wymagane dla tego konkretnego typu znacznika. Zawiera to ten sam ciąg, który byłby używany w parametrze chld dla równoważnej ikony wolnostojącej, z wyjątkiem, że wszystkie separatory | należy zastąpić przecinkami (pamiętaj, aby w przypadku tekstu wielowierszowego używać przecinków zamiast znaczników kreski pionowej). W ciągu danych musisz też użyć następujących symboli znaku @: pionowa kreska ( | ), @ ( ) , równa się ( = ), przecinek ( , ), średnik ( ; ). Przykłady: hello@,+world, 5@@10+cents+each.
ds=<który_seria>
[Opcjonalny] Indeks zerowy serii danych, do którego należy ten znacznik. Wartość domyślna to 0.
dp=<który_punkty>
[Opcjonalny] Określa, które punkty danych są używane do rysowania znaczników. Wartość domyślna to 0 (pierwszy punkt w serii). Użyj jednego z tych formatów:
  • n.d – punkt danych, na który należy nałożyć znacznik, gdzie n.d to indeks z zerem w serii. Jeśli określisz wartość niebędącą liczbą całkowitą, ułamek oznacza obliczony punkt pośredni. Na przykład wartość 3, 5 oznacza połowa między punktami 3 i 4.
  • range,<start>,<end>,<step> – narysuj znacznik w każdym punkcie danych kroków z zakresu od start do end, włącznie z początkiem i końcem. Mogą to być liczby zmiennoprzecinkowe, które wskazują wartości przejściowe. Wszystkie wartości są opcjonalne; wartości domyślne to: start=0, end=ostatni element, krok=1. Jeśli pominiesz wartość, nadal musisz uwzględnić pośrednie przecinki, ale nie musisz dodawać pustych kropek. Przykład: dp=range,0,4 rysuje znacznik elementów 0–4, dp=range,5,10,2 znacznik w elementach 5, 7 i 9, punkt dp=range,2 rysuje punkt 3.i późniejszy; znacznik dp=range,3,,1.5 rysuje co 1,5 punktu danych od czwartego do ostatniego elementu.
  • all – narysuj znacznik na każdym elemencie. Jest odpowiednikiem elementu range,0,end_index. Przykład: dp=all
  • every,n – narysuj znacznik co n znacznik. Przykład: dp=every,2 rysuje znacznik elementów 0, 2 i 4.
py=<z_order>
[Opcjonalny] Warstwa, w której można narysować znacznik, w porównaniu z innymi znacznikami i pozostałymi elementami wykresu. Jest to liczba zmiennoprzecinkowa od -1,0 do 1,0 włącznie, gdzie -1,0 to dolna, a 1,0 to górna. Liczba elementów wykresu (linii i słupków) wynosi poniżej zera. Jeśli 2 znaczniki mają tę samą wartość, są rysowane w kolejności podanej przez adres URL. Wartość domyślna to 0,0 (tuż nad elementami wykresu).
po=<x,y>
[Opcjonalnie] Bezwzględna pozycja na wykresie, w której chcesz narysować znacznik. X i Y to 2 liczba zmiennoprzecinkowa, gdzie 0,0,0.0 to lewy dolny róg, a 1,0,1,0 to prawy górny róg.
z=<x_offset,y_offset>
[Opcjonalny] Liczba pikseli, o które można przesunąć ikonę w stosunku do normalnej pozycji. x_offset i y_offset to dodatnie lub ujemne liczby całkowite. Należy podać tę wartość w osadzonej ikonie dynamicznej, ponieważ znacznik jest wyśrodkowany w pionie i poziomie w punkcie, co oznacza, że punkt prawdopodobnie nie wyrówna się z znacznikiem danych. Dobre przesunięcie dla pionowej pinezki to of=0,22. Dobre przesunięcie odchylenia to of=-12,20 lub of=12,20, w zależności od kierunku nachylenia, ale może być konieczne eksperymentowanie. Wartość domyślna to 0,0.

 

Przykłady

Opis Przykład
Oto przykłady tej samej ikony dynamicznej utworzonej jako obraz wolnostojący używany jako znacznik na wykresie liniowym.

Wykres 1: https://chart.googleapis.com/chart?chs=300x140&cht=lc&chco=FF9900,224499&
chd=t:75,74,66,30,10,5,3,1&chls=1|1&
chem=y;s=bubble_icon_text_small;d=ski,bb,Wheeee!,FFFFFF;dp=2;ds=0&chm=v,ccccFF,0,::.2,2

Wykres 2: https://chart.googleapis.com/chart?chst=d_bubble_icon_text_small&chld=ski|bb|Wheeee!|FFFFFF|000000

Wykres liniowy ze znacznikiem dynamicznej ikony.
chem=
  y;s=bubble_icon_text_small;d=ski,bb,Wheeee!,FFFFFF;dp=2;ds=0


Ten sam znacznik ikony dynamicznej z samodzielnym obrazem.


chst=
  d_bubble_icon_text_small
chld=
  ski|bb|Wheeee!|FFFFFF|000000

Dynamiczny znacznik ikony zostanie wyśrodkowany w punktie w poziomie i w pionie. Jeśli użyjesz ikony dynamicznej z gonem, ogon nie znajdzie się na punkcie wykresu – środek będzie na środku. Pierwszy wykres wyśrodkowuje punkt w punkcie danych 3, który umieszcza pionowy róg po prawej stronie linii.

Drugi wykres korzysta z wartości of, aby przesunąć znacznik o znacznik z dala od wskazanego punktu danych. Dobrym miejscem na pochyłą pinezkę jest -12,20.


chem=y;
  s=map_xpin_letter;
  d=pin_sleft,A,FF0000;
  dp=3;
  ds=1



chem=y;
  s=map_xpin_letter;
  d=pin_sleft,A,FF0000;
  dp=3;
  ds=1;
  of=-12,0

Aby uwzględnić wiele ikon dynamicznych, powtórz ciąg składni oddzielony znakiem |.

W tym przykładzie widać zakres, a także 2 pojedyncze znaczniki.

Zwróć uwagę na to, że odsunięcie pionowych pinezek powoduje przesunięcie o 0,22, a skośna pinezka ma przesunięcie o 12,20, tak aby punkty dopasowania pasowały do serii.


chem=
  y;s=map_xpin_letter;d=pin_sright,A,FF0000;dp=4;ds=0;py=1;of=12,20|
  y;s=map_pin_icon;d=baby,FF5555;ds=1;dp=6;of=0,22|
  y;s=map_pin_icon;d=camping,DEF763;ds=2;dp=range,2,5
Pokazuje wielowierszowy znacznik tekstu. Znacznik musi być przesunięty po dodaniu tekstu, ponieważ rozmiar dymka dopasowuje się do tekstu, co powoduje jego ponowne wyśrodkowanie na wykresie. Sprawdź, jak znaki nowego wiersza w tekście są rozdzielone przecinkami w ciągu danych d.
chem=y;
  s=bubble_texts_big;
  d=bbbr,FFC6A5,000000,Outlier,Forgot+to+feed;
  ds=0;
  dp=13;
  of=-120,2

Wykresy umieszczone

Możesz umieścić jeden wykres w drugim, korzystając ze składni ikony dynamicznej.

Istnieją 2 style osadzonych wykresów: umieszczone w dymku i umieszczone na wykresie bez bąbelka. Oto przykłady:

Wykres bez bąbelków
Wykres z dymkiem
Wykres bez dymka

Oto szczegóły parametrów s=<icon_string_constant>;d=<marker_data_string> (zarówno w przypadku innych danych, jak i kodów osadzonych w dymku) (parametry omówione powyżej nie są tu ponownie opisane):

Składnia

Non-bubble:
  chem=y;s=ec;d=<alignment_string>,<chart_data>;ds=<which_series>;dp=<which_points>;py=<z_order>;po=<x,y>;of=<x_offset,y_offset>

Bubble:
  chem=y;s=ecb;d=<frame_type>,<padding>,<frame_color>,<fill_color>,<chart_data>;ds=<which_series>;dp=<which_points>;py=<z_order>;po=<x,y>;of=<x_offset,y_offset>
ciąg_równoważenia
[Tylko bumpery] – która część osadzonego na wykresie wykresu bąbelkowego jest przypięta do punktu danych. Wybierz jedną z dwuliterowych stałych ciągów znaków na tym diagramie:Ciągi znaków
dane_wykresu
Dane umieszczonego wykresu. To wszystko po https://chart.googleapis.com/chart? do umieszczenia na stronie w adresie URL wykresu. Użyj tego narzędzia lub postępuj zgodnie z podanymi niżej regułami.
frame_type
[Tylko dymek] Jedna z ikon stałych stylów ramki.
Dopełnienie
[Tylko dymek] Dopełnienie w dymku w pikselach.
kolor_ramki
[Tylko dymek] Kolor ramki jako 6-cyfrowy ciąg znaków HTML bez znaku #. Przykład: FF00FF.
color_color
[Tylko dymek] Kolor wypełnienia dymka jako 6-cyfrowy ciąg znaków HTML bez znaku #. Przykład: FF00FF.

Dane z osadzonego wykresu

Użyj następującego narzędzia do konwersji, aby łatwiej wygenerować ciąg wykresu, lub ręcznie wygeneruj ciąg wykresu zgodnie z regułami podanymi po narzędziu.

Reguły konwersji ręcznych

1. Najpierw zastąp wszystkie następujące znaki w parach parametrów i wartości tymi wartościami w następującej kolejności:

Zastąp Z tym
%7C lub %7c
|
@
@@
%
%25
i
@,
|
@|
;
@;
&
%26
=
%3D

2. Następnie zastąp wszystkie wartości & i = w parach parameter1=value1&parameter2=value2... przecinkami.

Powrót do góry

Znaczniki kształtu chm [słup, liniowy, Radar, punktowy]

Na wykresie możesz określić znaczniki graficzne dla wszystkich lub poszczególnych punktów danych. Jeśli co najmniej 2 znaczniki zajmują ten sam punkt, są one ułożone w kolejności, w jakiej występują w parametrze chm. Możesz też tworzyć znaczniki tekstowe w punktach danych, które są wymienione w Znacznikach punktów danych.

Możesz połączyć znaczniki kształtu z innymi parametrami chm za pomocą pionowej kreski (|) do oddzielania parametrów chm.

Składnia

Określ jeden zestaw tych parametrów dla każdej serii, która powinna być oznaczona. Aby oznaczyć kilka serii, utwórz dodatkowe zestawy parametrów rozdzielone pionową kreską. Nie musisz oznaczać wszystkich serii. Jeśli nie przypiszesz znaczników do serii danych, nie otrzyma żadnych znaczników.

Znaczniki kształtów działają nieco inaczej w wykresach punktowych. Więcej informacji znajdziesz w dokumentacji.

chm=
  [@]<marker_type>,<color>,<series_index>,<opt_which_points>,<size>,<opt_z_order>,<opt_offset>
    |...|
  [@]<marker_type>,<color>,<series_index>,<opt_which_points>,<size>,<opt_z_order>,<opt_offset>
@
[opcjonalny] – jeśli poprzedzasz typ znacznika znakiem @, znak <opt_who_points> powinien być w formacie x:y.
<marker_type>
Typ znacznika. Określ jeden z tych typów:
  • a – strzałka
  • c – krzyż
  • C – prostokąt. Jeśli znacznik prostokątny musi mieć co najmniej 2 serie danych, gdzie seria 0 określa dolną krawędź, a seria 1 – górną. Element <size> określa szerokość prostokąta w pikselach.
  • d – diamentowy
  • E – znacznik paska błędów ( ) Wymagany jest 2 serie danych – jedna na dole, a drugi odpowiedni punkt na górze. Pokazuje też rozszerzoną składnię <size>: line_thickness[:top_and_bottom_width], gdzie top_and_bottom_width jest opcjonalna. Zobacz poniższe przykłady.
  • h – pozioma linia na wykresie o określonej wysokości. Jedynym prawidłowym formatem parametru <opt_who_points> jest n.d.
  • H – linia pozioma określoną za pomocą znacznika danych. Obsługuje rozszerzoną składnię <size>, która pozwala określić dokładną długość wiersza: line_thickness[:length], gdzie :length jest opcjonalny i domyślnie przyjmuje całą szerokość obszaru wykresu.
  • o – kółko
  • s – kwadrat
  • v – pionowa linia od osi X do punktu danych.
  • V – pionowa linia o różnej długości. Obsługuje rozszerzoną składnię wartości <size>, która pozwala określić dokładną długość wiersza: line_thickness[:length], gdzie :length jest opcjonalny i domyślnie przyjmuje pełną wysokość obszaru wykresu. Znacznik jest wyśrodkowany na punkcie danych.
  • x – X
<kolor>
Kolor znaczników w tej serii w formacie szesnastkowym RRGGBB.
<series_index>
Indeks zerowy serii danych, w którym można rysować znaczniki. Ignoruj w przypadku znaczników i znaczników h, które określają lokalizację według pozycji x/y (zaczynają się od znaku @). Jako źródeł znaczników możesz używać serii ukrytych danych. Więcej informacji znajdziesz w artykule Wykresy złożone. Pogrupowane pionowe wykresy słupkowe obsługują specjalną składnię rozszerzoną, by wyrównać znaczniki z określonymi słupkami.
<opt_who_points>
[Opcjonalny] Punkty, na których mają rysować znaczniki. Domyślnie są wszystkie znaczniki. Użyj jednej z tych wartości:
  • n.d – miejsce rysowania znacznika, Znaczenie zależy od typu znacznika:
    • Wszystkie typy z wyjątkiem h – punkt danych, na który chcesz nałożyć znacznik, gdzie n.d to indeks z zerem w serii. Jeśli określisz wartość nieliczbową, ułamek oznacza obliczony punkt pośredni. Na przykład 3, 5 oznacza połowa między punktami 3 i 4.
    • h – liczba od 0,0 do 1,0, gdzie 0,0 to dół wykresu, a 1,0 to u góry wykresu.
  • -1 – narysuj znacznik we wszystkich punktach danych. Możesz też pozostawić ten parametr pusty, aby rysować wszystkie punkty danych.
  • -n – narysuj znacznik w każdym n punkcie danych. Wartość zmiennoprzecinkowa. Jeśli wartość n jest mniejsza niż 1, wykres obliczy dodatkowe punkty pośrednie. Na przykład wartość -0,5 będzie umieszczać dwa razy więcej znaczników niż punkty danych.
  • start:end:n – narysuj znacznik w każdym n punkcie danych w zakresie od start do end w wartości indeksu. Wszystkie parametry są opcjonalne (mogą być nieobecne), więc format 3::1 będzie należeć do czwartego elementu do ostatniego kroku, a pominięcie tego parametru domyślnie miałoby wartość first:last:1. Wszystkie wartości mogą być liczbami zmiennoprzecinkowymi. Wartości start i end mogą być ujemne, aby można było odwrócić ostatnią wartość. Jeśli wartości start i end są ujemne, sprawdź, czy są podane w rosnącej wartości (np. -6:-1:1). Jeśli wartość kroku n jest mniejsza niż 1, obliczy dodatkowe punkty danych, interpolując podane wartości danych. Wartości domyślne to first:last:1
  • x:y – narysuj znacznik w określonym punkcie x/y na wykresie. Ten punkt nie musi być linią. Aby użyć tej opcji, dodaj znak @ przed typem znacznika. Wpisz współrzędne jako wartości zmiennoprzecinkowe, gdzie 0:0 to lewy dolny róg wykresu, a 1:1 – prawy górny róg wykresu. Aby na przykład dodać czerwony 15-pikselowy romb w środku wykresu, użyj @d,FF0000,0,0.5:0.5,15.
<rozmiar>
Rozmiar znacznika w pikselach. Większość parametrów ma jedną wartość liczbową. Znaczniki V, H i S obsługują składnię <size>[:width], gdzie opcjonalna druga część określa długość linii lub znacznika.
<opt_z_order>
[Opcjonalny] Warstwa, w której można narysować znacznik, w porównaniu z innymi znacznikami i pozostałymi elementami wykresu. Jest to liczba zmiennoprzecinkowa od -1,0 do 1,0 włącznie, gdzie -1,0 to dolna, a 1,0 to górna. Liczba elementów wykresu (linii i słupków) jest mniejsza niż zero. Jeśli 2 znaczniki mają tę samą wartość, są rysowane w kolejności podanej w adresie URL. Wartość domyślna to 0,0 (tuż nad elementami wykresu).
<opt_offset>
[Opcjonalny] Pozwala określić przesunięcie w poziomie i w pionie od określonej lokalizacji. Oto składnia, która korzysta z separatora: reserved:<horizontal_offset>:<vertical_offset>. Jeśli podasz wartość, możesz wstawić pustą wartość w ciągu parametru chm dla parametru <opt_z_order>. Przykłady: o,FF9900,0,4,12,,:10 o,FF9900,0,4,12.0,,:-10:20 o,FF9900,0,4,12,1,::20
  • zarezerwowane – pozostaw puste.
  • <horizontal_offset> – liczba dodatnia lub ujemna określająca przesunięcie w poziomie w pikselach. Opcjonalnie: jeśli nie jest używany, pozostaw to pole puste.
  • <vertical_offset> – dodatnia lub ujemna liczba określająca przesunięcie w pionie, w pikselach. Opcjonalnie: jeśli nie jest używany, pozostaw to pole puste.

 

Przykłady

Opis Przykład

Oto kilka przykładów znaczników kształtu i linii.

  • a,990066,0,0.0,9.0 – fioletowa strzałka, pierwsza seria, pierwszy punkt, rozmiar 9.
  • c,FF0000,0,1.0,20.0 – czerwony krzyżyk, pierwsza seria, drugi punkt, rozmiar 9.
  • d,80C65A,0,2,20.0 – zielony romb, pierwsza seria, trzeci punkt, rozmiar 9.
  • H,000000,0,3,1:40 – czarna pozioma linia, pierwsza seria, punkt danych 3, szerokość jednego piksela, czterdzieści pikseli.
  • o,FF9900,0,4.0,12.0 – pomarańczowy okrąg, pierwsza seria, piąty punkt, rozmiar 12.
  • s,3399CC,0,5.0,11.0 – niebieski kwadrat, pierwsza seria, szósty punkt, rozmiar 11.
  • v,BBCCED,0,6.0,1.0 – linia pionowa do punktu, pierwsza seria, siódmy punkt i szerokość 1 piksela.
  • V,3399CC,0,7.0,1.0 – pionowa linia u dołu wykresu, pierwsza seria, ósmy punkt i szerokość 1 piksela.
  • x,FFCC33,0,8.0,20.0 – żółty „X”, pierwsza seria, 9 punkt, rozmiar 20.
  • H,FFFF00,0,9,2 – pozioma żółta linia szerokości wykresu w punkcie 9.
  • h,FF0000,0,0.5,1 – czerwona pozioma linia na wyznaczonej wysokości, pierwsza seria w połowie wykresu, o szerokości 1 piksela.
Wykres liniowy ze znacznikami
chm=
  a,990066,0,0.0,9.0|
  c,FF0000,0,1.0,20|
  d,80C65A,0,2.0,20.0|
  H,000000,0,3,1:40|
  o,FF9900,0,4.0,12.0|
  s,3399CC,0,5.0,11.0|
  v,BBCCED,0,6,1.0|
  V,3399CC,0,7,1.0|
  x,FFCC33,0,8,20|
  H,FFFF00,0,9,2|
  h,FF0000,0,0.5,1

Oto przykład zastosowania diamentów w jednej serii danych i okręgów dla drugiej serii danych.

Jeśli w tym samym punkcie znajdują się co najmniej 2 znaczniki, są one rysowane w takiej kolejności, w jakiej występują w parametrze chm. Tutaj jest to pierwszy znacznik określony w zasadzie chm, więc zostanie narysowany jako pierwszy. Pobrany diament jest przedstawiany jako drugi, co rysuje go u góry.

Wykres liniowy, jedna linia ma 15 kółek na każdy punkt danych, a drugi 10 diamentów. W miejscu, które jest wspólne dla obu linii, rysuje się diament
chm=
  o,FF9900,0,-1,15.0|
  d,FF0000,1,-1,10.0

Oto wykres liniowy ze znacznikiem na każdym drugim punkcie danych (-2 oznacza każdy inny punkt).

Wykres liniowy ze znacznikiem w każdym drugim punkcie
chd=t:
  0,20,20,50,40,70,70,90,85,45,40,50
chm=
  o,0066FF,0,-2,6
Poniżej znajduje się wykres liniowy zawierający 2 razy większą liczbę znaczników niż punkty danych (-0,5 oznacza każdy pół punktu). Wykres liniowy ze znacznikiem w każdym drugim punkcie
chd=t:
  0,20,20,50,40,70,70,90,85,45,40,50
chm=
  o,0066FF,0,-.5,6
Ten przykład pokazuje, jak używać znaczników h i v do tworzenia linii siatki z niestandardowymi kolorami i grubością. Wartość kolejności nakładania elementów (ostatnia wartość) jest ustawiona na -1, aby linie siatki były zaznaczone poniżej linii danych.
Wykres liniowy ze znacznikiem w każdym drugim punkcie
chm=
  h,76A4FB,0,0:1:.2,2,-1|
  V,76A4FB,0,::2,0.5,-1

Ten wykres dodaje pionowe linie wypełnienia do wykresu liniowego:

  • v – pionowe linie na wykresie;
  • FF0000 – czerwone linie
  • 0 – indeks serii
  • : :.5 – Określenie zakresu: od początku do końca, co 0,5 punktu.
  • 2 – grubość 2 pikseli.
Wykres liniowy ze znacznikiem w każdym drugim punkcie
chm=
  v,FF0000,0,::.5,2
Ten przykład dodaje do wykresu strzałkę i znacznik tekstowy z wykorzystaniem dokładnych współrzędnych. Pierwszy znacznik D to linia śledzenia pod słupkami. Drugi znacznik to strzałka, a trzeci znacznik to tekst strzałki.
chm=
  D,003971,1,0,3|
  @a,000000,0,.25:.75,7|
  @tExpected,000000,0,.35:.85,10
Pozioma linia ustawiona na określony punkt danych (H) może być przydatna przy wyświetlaniu wartości względnych lub podkreślaniu wysokości danych na wykresie.
chm=H,FF0000,0,18,1

Ten wykres pokazuje znaczniki, które mogą określać grubość linii w parametrze <size>.

  • E,000000,0,6,1:20 – czarny pasek błędu o szerokości 1 piksela i górnym i dolnym pasku o długości 20 pikseli. U dołu znajduje się punkt zakotwiczenia serii 0, 8 , a u góry – 1 punkt 8.
  • H,990066,1,2,5:50 – fioletowa, pozioma linia 5 pikseli szerokości i 50 pikseli wyśrodkowana na punkcie danych 2.
  • V,3399CC,0,8,3:50– niebieska pionowa linia 3 pikseli szerokości i 50 pikseli wyśrodkowana na punkcie danych 8.

chm=
  E,000000,0,6,1:20|
  H,990066,1,2,5:50|
  V,3399CC,0,8,3:50

Powrót do góry

Znaczniki wartości tekstowej i danych chm [Wykres słupkowy, Liniowy, Radar, Wykres punktowy]

Poszczególne punkty na wykresie możesz oznaczać własnym tekstem lub w sformatowanych wersjach tych danych.

Możesz łączyć dowolne znaczniki chm, używając znaku pionowej kreski ( |) do oddzielania zestawów parametrów chm.

Uwaga o wartościach ciągów: w ciągach etykiet dozwolone są tylko znaki bezpieczne w adresach URL. Dla bezpieczeństwa zalecamy zakodowanie adresów URL wszystkich ciągów zawierających znaki spoza zestawu znaków 0-9a-zA-Z. Koder adresów URL znajdziesz w dokumentacji wizualizacji Google.

Składnia

Określ jeden zestaw tych parametrów dla każdej serii, która powinna być oznaczona. Aby oznaczyć wiele serii, utwórz dodatkowe zestawy parametrów rozdzielone pionową kreską. Nie musisz oznaczać wszystkich serii. Jeśli nie przypiszesz znaczników do serii danych, nie otrzyma żadnych znaczników.

chm=
  <marker_type>,<color>,<series_index>,<opt_which_points>,<size>,<opt_z_order>,<opt_placement>
    |...|
  <marker_type>,<color>,<series_index>,<opt_which_points>,<size>,<opt_z_order>,<opt_placement>
<marker_type>
Typ znacznika. Do wyboru masz te typy:
  • f<text> – flaga zawierająca tekst. Określ znak „f”, a następnie niestandardowy tekst zakodowany na potrzeby adresu URL. Aby uniknąć przecinków w znacznikach tekstowych, poprzedź przecinek znakiem \. Przykład: fHello\,+World!
  • t<text> – prosty znacznik tekstowy. Określ znak „t”, po którym następuje niestandardowy tekst zakodowany na potrzeby adresu URL. Aby uniknąć przecinków w znacznikach tekstowych, poprzedź przecinek znakiem \. Przykład: tHello\,+World!
  • A<text> – znacznik adnotacji. Działa to podobnie jak znacznik flagi, ale znaczniki koordynują położenie, tak aby nie nakładały się na siebie. Jedynym prawidłowym formatem punktu <opt_who_points> jest n.d, który wskazuje indeks punktu w serii.
  • N<formatting_string> – wartość danych na tym etapie z opcjonalnym formatowaniem. Jeśli nie użyjesz parametru chds (skalowania niestandardowego), będzie on dokładnie zakodowany. Jeśli użyjesz tego parametru z dowolnym typem formatu, wartość zostanie przeskalowana do określonego przez Ciebie zakresu. Poniżej znajdziesz przykład znacznika chds z znacznikami liczbowymi. Ten typ znacznika na wykresie skumulowanym oznacza, że jeśli podasz wartość -1 dla parametru <series_index>, wyświetli się znacznik, który przedstawia sumę wszystkich wartości z tego wykresu. Składnia ciągu formatowania to:
       <preceding_text>*<number_type><decimal_places>zs<x or y>*<following_text>
    Wszystkie te elementy są opcjonalne. Znaczenie każdego elementu:
    • <preceding_text> – tekst poprzedzający każdą wartość.
    • *...* – opcjonalny blok złożony z literowych gwiazdek, w którym można określić szczegóły formatowania liczb. Obsługiwane są następujące wartości, które są opcjonalne:
      • <number_type> – format liczb dla wartości liczbowych. Wybierz jedną z tych opcji:
        • f – [domyślny] format zmiennoprzecinkowy. Możesz też określić precyzję, używając wartości <decimal_places>.
        • p – format procentowy. Znak % jest dodawany automatycznie. Uwaga: w przypadku korzystania z tego formatu wartości danych z zakresu od 0,0 do 1,0 wskazują na 0 – 100% (np. 0,43 jest wyświetlane jako 43%).
        • e – format notacji naukowej.
        • c<CUR> – sformatuj liczbę w wybranej walucie z odpowiednim znacznikiem waluty. Zastąp <CUR> 3-literowym kodem waluty. Przykład: cEUR w przypadku euro. Listę kodów znajdziesz na stronie ISO, ale nie wszystkie symbole są obsługiwane.
      • <decimal_places> – liczba całkowita określająca liczbę miejsc po przecinku. Wartość jest zaokrąglona do tej długości (nie jest obcięta). Wartość domyślna to 2.
      • z – ostatnie cyfry 0 na końcu. Wartość domyślna to nie.
      • s – separatory grup wyświetlaczy. Wartość domyślna to nie.
      • x lub y – wyświetla dane zgodnie ze współrzędną x lub y. Znaczenie danych x zależy od typu wykresu: poeksperymentuj z wykresem, aby określić jego znaczenie. Wartość domyślna to „y”.
    • <following_text> – tekst zgodny z każdą wartością.
<kolor>
Kolor znaczników dla tego zestawu w formacie szesnastkowym RRGGBB.
<series_index>
Indeks zerowy serii danych, w którym można rysować znaczniki. Jeśli jest to skumulowany wykres słupkowy, a typ znacznika to N (wartości punktów danych), możesz podać -1, aby utworzyć skumulowany znacznik wartości dla każdego stosu słupków. Przykład znajdziesz poniżej.
<opt_who_points>
[Opcjonalny] Punkty, na których mają rysować znaczniki. Domyślne to wszystkie znaczniki. Użyj jednej z tych wartości:
  • n.d – punkt danych, na który należy nałożyć znacznik, gdzie n.d to indeks z zerem w serii. Jeśli określisz wartość nieliczbową, ułamek oznacza obliczony punkt pośredni. Na przykład wartość 3,5 oznacza połowa między punktami 3 i 4.
  • -1 – narysuj znacznik we wszystkich punktach danych. Możesz też pozostawić ten parametr pusty, aby rysować wszystkie punkty danych.
  • -n – narysuj znacznik w każdym n punkcie danych.
  • start:end:n – narysuj znacznik co n punkt danych w zakresie od start do end w wartości indeksu. Wszystkie parametry są opcjonalne (mogą być nieobecne), więc format 3::1 będzie należeć do czwartego elementu do ostatniego kroku, a pominięcie tego parametru domyślnie miałoby wartość first:last:1. Wszystkie wartości mogą być liczbami zmiennoprzecinkowymi. Wartości start i end mogą być ujemne, aby można było odwrócić ostatnią wartość. Jeśli wartości start i end są ujemne, sprawdź, czy są podane w rosnącej wartości (np. -6:-1:1). Jeśli wartość kroku n jest mniejsza niż 1, obliczy dodatkowe punkty danych, interpolując podane wartości danych. Wartości domyślne to first:last:1
  • x:y – [Nieobsługiwane w przypadku znaczników typu N] Narysuj znacznik w określonym punkcie X/Y na wykresie. Ten punkt nie musi znajdować się w linii. Aby użyć tej opcji, dodaj znak at (@) przed typem znacznika. Wpisz współrzędne jako zmiennoprzecinkowe wartości, gdzie 0:0 to lewy dolny róg wykresu, 0.5:0.5 to środek wykresu, a 1:1 prawy górny róg wykresu. Aby na przykład dodać czerwony 15-pikselowy romb w środku wykresu, użyj @d,FF0000,0,0.5:0.5,15.
<rozmiar>
Rozmiar znacznika w pikselach. Jeśli jest to wykres rozproszony z trzecią serią danych (używaną do określania rozmiarów punktów), ta wartość będzie skalowana według zakresu danych. Jeśli zakres danych wynosi od 0 do 100, a rozmiar <rozmiar> wynosi 30, wartość danych 100 to 30 pikseli, wartość danych 50 szerokości itd.
<opt_z_order>
[Opcjonalny] Warstwa, w której można narysować znacznik, w porównaniu z innymi znacznikami i pozostałymi elementami wykresu. Jest to liczba zmiennoprzecinkowa od -1,0 do 1,0 włącznie, gdzie -1,0 to dolna, a 1,0 to górna. Liczba elementów wykresu (linii i słupków) jest mniejsza niż zero. Jeśli 2 znaczniki mają tę samą wartość, są rysowane w kolejności podanej przez adres URL. Wartość domyślna to 0,0 (tuż nad elementami wykresu).
<opt_placement>
[Opcjonalnie] Dodatkowe informacje o miejscu docelowym, w którym należy umieścić ten znacznik w odniesieniu do punktu danych. Możesz określić pozycjonowanie względne w poziomie lub w pionie oraz przesunięcia. Składnia miejsca docelowego to ciąg znaków z separatorami: widoczny poniżej. Wszystkie elementy są opcjonalne: <horizontal_and_vertical_justification>:<horizontal_offset>:<vertical_offset>. Jeśli podasz wartość, możesz wstawić pustą wartość w ciągu parametru chm dla elementu <opt_z_order>. Przykłady: N,000000,0,1,10,,b, N,000000,0,1,10,,lv i N,000000,0,1,10,,r::10.
just_vertical_and_vertical_justify
Punkt zakotwiczenia znacznika. Działa to przeciwnie do uzasadnienia, więc lewa kotwica umieszcza znacznik po prawej stronie danych. Uzasadnienie pionowe lub poziome możesz wybrać z tej listy:
  • Umiejscowienie w poziomie: „l”, „h” lub „r” – Z lewej, pośrodku lub z prawą zakotwiczeniem w poziomie. Wartość domyślna to „l”.
  • Umiejscowienie w pionie: „b”, „v”, „t” – u dołu, pośrodku lub zakotwiczonym pionowo. Wartość domyślna to „b”.
  • Miejsce zależne od paska [tylko wykresy słupkowe]: „s”, „c”, „e” – słupek środkowy, górny lub górny. W przypadku wykresów skumulowanych jest to uzależnione od sekcji słupka każdej serii, a nie całego słupka. Jeśli indeks serii wynosi -1 (łączny stos), odnosi się do całego paska. Można to połączyć z pionowymi wartościami miejsc docelowych, np. „be” lub „vs”. Wartość domyślna to „e”.
poziomo_przesunięty
Przesunięcie w poziomie tego znacznika w pikselach. Wartość domyślna to 0.
vertical_offset
Odsunięcie tego znacznika w pionie w pikselach. Domyślny wykres słupkowy: 15 – domyślny wykres słupkowy: 2.

Opis Przykład

Oto przykład etykiet wartości na wykresie słupkowym.

Pierwszy wykres (N*p0*) wskazuje znacznik wartości danych (wartość zaokrąglona do zera miejsc dziesiętnych w kolorze 11 punktów w kolorze czarnym, bez dziesiętnych). Pamiętaj, że wszystkie wartości danych wynoszą od 0,0 do 1,0, które w formacie procentowym są przenoszone w górę do 2 miejsc po przecinku.

Drugi wykres (N*cEUR1*) pokazuje te same wartości sformatowane jako wartości euro, jedno miejsce po przecinku w kolorze 11 punktów w kolorze czarnym.

Wykres słupkowy z etykietami procentowymi nad każdym słupkiem
chm=
  N*p0*,000000,0,-1,11
chd=t:
  0.4356,0.3562,0.4834,0.575,0.673,0.6091


Wykres słupkowy z etykietami euro umieszczonymi nad każdym słupkiem


chm=
  N*cEUR1*,000000,0,-1,11

Za pomocą parametru chds możesz skalować wyświetlaną wartość liczbową. Możesz użyć właściwości chds w przypadku wszystkich formatów danych, w tym prostego i rozszerzonego kodowania. Nie ma to wpływu na rozmiar paska ani etykiety osi, ale tylko na wartość znacznika danych.

W tym przykładzie pokazano wykres z zakodowanymi na stałe wartościami 46, 39, 29, 30, 43 i 41. Prosty zakres kodowania to 0–61. Parametr chds określa niestandardową skalę znacznika od 0 do 1. Z tego powodu wartości znacznika są skalowane do tego zakresu, ale nie ma to wpływu na wysokości słupków (jeśli były to dane w formacie tekstowym, skalowane są również słupki).


chd=s:underp
chm=N,000000,0,-1,11
chds=0,1

Oto przykład wykresu z etykietą tekstową w minimalnym punkcie i etykietą flagi w punkcie maksymalnym.

Wykres liniowy z 10-punktową niebieską etykietą tekstu i flagą z 15 punktami czerwonym tekstem rysowany na punktach danych linią przerywaną.
chm=
  tMin,0000FF,0,1,10|
  fMax,FF0000,0,3,15

Ten przykład przedstawia skumulowany wykres z wartościami poszczególnych serii oraz ich łączny wynik. Aby wyświetlić skumulowane wartości serii, musimy użyć opcji pozycjonowania „c”. W przeciwnym razie wartość słupka u góry pokrywałaby się z łączną wartością u góry.
chm=
  N,FF0000,-1,,12|
  N,000000,0,,12,,c|
  N,000000,1,,12,,c|
  N,ffffff,2,,12,,c
Oto kilka przykładów działania miejsc docelowych w pionie i w poziomie. Ten przykład pokazuje różne kombinacje wartości kotwicy dla wykresów słupkowych (korzystające z s, c i e do rozmieszczania pionowego). Zauważ, jak prawy kotwica przemieszcza znacznik w lewo, a górna kotwica przemieszcza znacznik w dół i odwrotnie. Czerwone kropki pokazują podstawę, środek i górną część każdego słupka. Liczba to wartość danych, którą ustawia się za pomocą różnych wartości kotwicy dla każdego słupka.
chm=
  N,000000,0,0,10,,rs
  N,000000,0,1,10,,ls
  N,000000,0,2,10,,c
  N,000000,0,3,10,,e
  N,000000,0,4,10,,e::15
  N,000000,0,5,10,,e::-12
Znaczniki adnotacji automatycznie dostosowują pozycję etykiety, tak aby nie nakładały się na siebie. Pierwsza wartość chm to wypełnienie wiersza. Poniższe wartości są znacznikami adnotacji. Znacznik adnotacji.
chm=B,C5D4B5BB,0,0,0
  AA,666666,0,3,15
  AB,666666,0,5,15
  AC,666666,0,24,15
  AD,666666,0,25,15
  AE,666666,0,26,15
  AF,666666,0,51,15
  AG,666666,0,60,15
  AH,666666,0,73,15
  AI,666666,0,80,15
  AJ,666666,0,99,15
Inny przykład znacznika adnotacji pokazującego wysokość miasta w Szwajcarii.

Powrót do góry

Znaczniki zakresu chm [bar, świeca, liniowy, radar, punktowy]

Możesz zaznaczyć kolorowe paski w tle lub w pionie, aby wyróżnić określone obszary wykresu.

Jeśli chcesz rozdzielić zestawy parametrów chm, możesz połączyć dowolne znaczniki chm za pomocą pionowej kreski (|).

Składnia

Określ jeden zestaw następujących parametrów dla każdego pasma. Aby narysować kilka pasm, utwórz dodatkowe zestawy parametrów rozdzielone pionową kreską. Zakresy są ułożone w określonej kolejności, więc ostatni rysowany zakres zostanie nałożony na poprzednie zakresy.

chm=
  <direction>,<color>,0,<start_point>,<end_point>
    |...|
  <direction>,<color>,0,<start_point>,<end_point>
<kierunek>
Określa cieniowanie w poziomie lub w pionie. Użyj zakresu r w poziomie w poziomie i R w zakresie pionowym.
<kolor>
Kolor zakresu jako numer szesnastkowy w formacie RRGGBB.
0
Zarezerwowany – musi wynosić zero.
<start_point>
Pozycja początkowa zakresu.
  • W przypadku znaczników w poziomie oznacza to miejsce na osi Y, gdzie 0.00 jest na dole wykresu, a 1.00 u góry wykresu.
  • W przypadku znaczników zakresu pionowego jest to pozycja na osi X, gdzie 0.00 jest po lewej stronie wykresu, a 1.00 po prawej stronie wykresu.
<end_point>
Pozycja końcowa zakresu.
  • W przypadku znaczników w poziomie oznacza to miejsce na osi Y, gdzie 0.00 jest na dole wykresu, a 1.00 u góry wykresu.
  • W przypadku znaczników zakresu pionowego jest to pozycja na osi X, gdzie 0.00 jest po lewej stronie wykresu, a 1.00 po prawej stronie wykresu.

 

Przykłady

Opis Przykład

Znaczniki zakresu mogą oznaczać cienkią linię lub paski kolorów.

  • r,E5ECF9,0,0.75,0.25 – znacznik zakresu, jasnoniebieski (zarezerwowany), 0,5 wysokości wykresu.
  • r,000000,0,0.1,0.11 – znacznik zakresu, czarny (zarezerwowany), rozpoczyna się od 0,1 od góry osi Y i kończy na 0,11 z góry na osi Y (cienkiej czarnej linii).
Wykres liniowy z jasnoniebieskim paskiem poziomym rozciągającym się od 25 do 75% wysokości osi Y i cienkim poziomym wierszem 10 procent do połowy osi Y
chm=
  r,E5ECF9,0,0.75,0.25|
  r,000000,0,0.1,0.11

Ten przykład pokazuje znaczniki zakresu pionowego. Pierwszy znacznik to czerwona linia (FF0000), a drugi błękitny pasek (A0BAE9).

Wykres liniowy z pionową pasmą rozciągającą się od 25% do 75% wzdłuż osi X i cienkią pionową linią wzdłuż osi X.
chm=
  R,FF0000,0,0.1,0.11|
  R,A0BAE9,0,0.75,0.25

Znaczniki są rysowane w określonej kolejności. W tym przykładzie widać, że pionowy czerwony znacznik został narysowany przed niebieskim znacznikiem poziomym.

Wykres liniowy z pionową opaską w kolorze niebieskim i jaśniejszym, poziomym pasem rozciągającym się od 25% do 75% wzdłuż osi X i Y. Cienka czerwona linia i cienka linia pozioma 10% drogi wzdłuż osi X i Y
chm=
  R,FF0000,0,0.1,0.11|
  R,A0BAE9,0,0.75,0.25|
  r,E5ECF9,0,0.75,0.25|
  r,000000,0,0.1,0.11

Oto przykład wykresu liniowego, który korzysta ze znaczników zakresu do rysowania cienkich poziomych linii na wykresie 0 linii z punktem środkowym i u góry.

Iskry z 1 żółtą linią i 3 równymi poziomymi liniami
chm=
  r,000000,0,0.499,0.501|
  r,000000,0,0.998,1.0|
  r,000000,0,0.0,0.002

Powrót do góry

Znaczniki na świecach chm=F [słupek, linia]

Znaczniki świeczki wskazują wariancję i zmianę kierunku w serii danych. Często używa się ich do pokazywania wartości akcji w ciągu dnia. Znacznik zawiera segmenty, w których widać dużą i niską wartość, a także wartości otwarcia i zamknięcia w wybranym okresie (zazwyczaj w ciągu dnia). Więcej informacji o znacznikach świeczki znajdziesz tutaj.

Świecznik jest narysowany jako prostokąt przecięty pionową linią. Do narysowania znacznika świecy trzeba wykonać cztery serie danych. Oto co określa każda seria:

  • Seria 1 i 4 określają odpowiednio dolną i górną linię linii. Zazwyczaj są to niskie i wysokie wartości z danego dnia.
  • Seria 2 i 3 określają pionowe obramowanie prostokąta. Seria 2 to wartość otwierająca, a seria 3 – wartością zamykającą. Kolor prostokąta zależy od tego, który z nich jest wyższy: gdy wartość otwarcia (seria 2) jest niższa od wartości zamknięcia (seria 3), cena wzrosła, a prostokąt jest wypełniony pełnym zielonym kolorem, gdy wartość otwarcia (seria 2) jest wyższa niż wartość zamknięcia (seria 3), cena jest domyślnie obniżona, a prostokąt jest wypełniany na stałe czerwonym kolorem. Możesz podać tylko kolor wypełnienia prostokąta z malejącą wartością. Jeśli określisz tę wartość, prostokąt o większej wartości będzie niewypełniony (pusty). Pamiętaj, że seria 2 może się znajdować na górze lub na dole prostokąta w zależności od tego, czy cena wzrosła, czy spadła.

Znaczniki świeczki można łączyć z innymi parametrami chm za pomocą znaku pionowej kreski (| ), aby oddzielić parametry chm.

Uwaga: jeśli nie chcesz, aby wiersze danych służących do rysowania znaczników pojawiały się na wykresie, po typie formatu musisz dodać 0. np. chd=t0:10,20,30,40 w ciągu danych formatu tekstowego. Aby dowiedzieć się więcej, zobacz Wykresy złożone.

Oto przykład, który przedstawia wiersze każdej serii:

Składnia

chm=
  F,<opt_declining_color>,<data_series_index>,<opt_which_points>,<width>,<opt_z_order>
F
Wskazuje na znacznik świecy.
<opt_declining_color>
[Opcjonalnie] Kolor wypełnienia prostokątów, gdy wartość się zmniejszy (gdy seria 2 > wartość odpowiadająca serii 3). Jest to szesnastkowy numer w formacie RRGGBB. Gdy wartości się zwiększą, prostokąt będzie pusty. Domyślnie jest zielony, co zwiększa się, czerwony staje się malejący (nie można określić niestandardowego koloru wypełnienia w przypadku zwiększenia wartości).
<data_series_index>
Indeks serii danych, który ma służyć jako pierwsza seria znaczników świec. Jest to indeks zerowy. Jeśli więc 1 oznaczysz tutaj, a Ty masz 6 serii, do wypełnienia znaczników świeczek zostanie użyta druga, trzecia, czwarta i piąta.
<opt_who_points>
[Opcjonalny] Określa, które punkty danych są używane do rysowania znaczników. Domyślne są wszystkie znaczniki. Użyj jednego z tych formatów:
  • n.d – narysuj znacznik w jednym punkcie serii, gdzie n.d to indeks punktu w serii. Jeśli określisz wartość nieliczbową, ułamek oznacza obliczony punkt pośredni. Na przykład 3, 5 oznacza połowa między punktami 3 i 4.
  • -1 – narysuj znacznik we wszystkich punktach danych. Możesz też pozostawić ten parametr pusty, aby rysować na wszystkich znacznikach.
  • -n – narysuj znacznik w każdym n punkcie danych.
  • start:end:n – narysuj znacznik w każdym n punkcie danych w zakresie, od start do end w wartości indeksu. Wszystkie parametry są opcjonalne (mogą być nieobecne), więc format 3::1 będzie należeć do czwartego elementu do ostatniego kroku, a pominięcie tego parametru domyślnie miałoby wartość first:last:1. Wszystkie wartości mogą być liczbami zmiennoprzecinkowymi. Wartości start i end mogą być ujemne, aby można było odwrócić ostatnią wartość. Jeśli wartości start i end są ujemne, sprawdź, czy są podane w rosnącej wartości (np. -6:-1:1). Jeśli wartość kroku n jest mniejsza niż 1, obliczy dodatkowe punkty danych, interpolując podane wartości danych. Wartości domyślne to first:last:1
<szerokość>
Szerokość wszystkich prostokątów w pikselach.
<opt_z_order>
[Opcjonalny] Warstwa, w której można narysować znacznik, w porównaniu z innymi znacznikami i pozostałymi elementami wykresu. Jest to liczba zmiennoprzecinkowa od -1,0 do 1,0 włącznie, gdzie -1,0 to dolna, a 1,0 to górna. Liczba elementów wykresu (linii i słupków) jest mniejsza niż zero. Jeśli 2 znaczniki mają tę samą wartość, są rysowane w kolejności podanej przez adres URL. Wartość domyślna to 0,0 (tuż nad elementami wykresu).

 

Przykłady

Opis Przykład

Oto przykład znaczników świecowych na wykresie liniowym z 4 serią. Określono niestandardowy kolor wypełnienia 0000FF (niebieski), a ten kolor jest używany do wypełnienia prostokątów, gdy punkt w serii 3 jest mniejszy niż równoważny punkt w serii 2.

Pierwszy i ostatni prostokąt zostaną przycięte na wykresie. Aby wykluczyć te wartości, możesz podać 1:4 dla czwartego parametru chm.

Zwróć uwagę na zero w ciągu danych, aby ukryć wiersze serii: chd=t0. Oznacza to, że wszystkie dane z wykresu będą używane na potrzeby znaczników.

Parametr <who_point> jest pusty, co oznacza, że świece mają być wybierane na wszystkie punkty danych.

Wykres liniowy z 4 pomarańczowymi liniami i 4 znakami finansowymi

chd=t0:
  0, 5,10, 7,12, 6|
  35,25,45,47,24,46|
  15,40,30,27,39,54|
  70,55,63,59,80,60
chm=F,0000FF,0,,20

Oto przykład tego samego wykresu – z użyciem kolorów domyślnych oraz usunięcie pierwszego i ostatniego elementu.

To jest wykres złożony. Jest to wykres liniowy (typ wykresu podstawowego) i znaczniki świecowe. Wartość 1 w polu cht=t:1 oznacza, że wszystkie zapisy serii danych następujące po pierwszym powinny zostać ukryte przed podstawowym typem wykresu (wykres liniowy). Pierwszy z nich w chm=F,,1,1:4,20 oznacza, że dane świecy pochodzą z serii 2, 3, 4 i 5 (1 jest liczbą zerową). Więcej informacji o rysowaniu takich wykresów znajdziesz w artykule Wykresy złożone.

Wykres liniowy z 1 pomarańczowym wierszem i 4 znacznikami finansowymi.
cht=lc
chm=
  F,,1,1:4,20

chd=t1:
  15,40,30,27,39,54|
  ...

Powrót do góry

Znaczniki linii chm=D [bar, świeca, liniowy, Radar, punktowy]

Możesz dodać linię, która śledzi dane na wykresie. Najczęściej używa się go do tworzenia wykresów złożonych.

Aby dodać kilka wierszy (lub połączyć je z innymi znacznikami chm), oddziel zestawy parametrów chm za pomocą separatora pionowej (|). Nie możesz utworzyć znacznika linii przerywanej za pomocą tego parametru.

Składnia

chm=
  D,<color>,<series_index>,<which_points>,<width>,<opt_z_order>
D
Wskazuje, że jest to znacznik linii.
<kolor>
Kolor linii w formacie szesnastkowym RRGGBB.
<series_index>
Indeks serii danych używanych do rysowania linii. Indeks serii danych to 0 dla pierwszej serii danych, 1 dla drugiej serii danych itd.
<które_punkty>
Wskaż, które punkty w serii mają być używane do rysowania linii. Użyj jednej z tych wartości:
  • 0 – wykorzystaj wszystkie punkty z tej serii.
  • start:end – zastosuj konkretny zakres punktów w serii, od startu do end, włącznie (indeks zerowy). Możesz też użyć wartości zmiennoprzecinkowych, by wskazać punkty pośrednie, lub pozostawić start lub end pusty, by wskazać pierwszy lub ostatni punkt danych. Wartości start i end mogą być wartością ujemną, czyli odwrotną wartością od ostatniej wartości. Jeśli wartości start i end są ujemne, dodaj je z kolejną wartością (np. -6:-1).
<rozmiar>
Szerokość linii w pikselach.
<opt_z_order>
[Opcjonalny] Warstwa, w której można narysować znacznik, w porównaniu z innymi znacznikami i pozostałymi elementami wykresu. Jest to liczba zmiennoprzecinkowa od -1,0 do 1,0 włącznie, gdzie -1,0 to dolna, a 1,0 to górna. Liczba elementów wykresu (linii i słupków) jest mniejsza niż zero. Jeśli 2 znaczniki mają tę samą wartość, są rysowane w kolejności podanej przez adres URL. Wartość domyślna to 0,0 (tuż nad elementami wykresu).

 

Przykłady

Opis Przykład

Jest to przykład rysowania linii znacznika na wykresie słupkowym. Kolejność nakładania elementów jest ustawiona na 1, więc linia jest rysowana nad słupkami.

W tym przykładzie użyto tych samych danych zarówno dla słupków, jak i linii danych.
Wykres słupkowy ze znacznikiem linii
chm=D,0033FF,0,0,5,1
chd=s:1XQbnf4

Jest to ten sam wykres słupkowy, ale z dodatkową serią danych przeznaczoną tylko dla linii. Oto przykład wykresu złożonego. Wykresy zespolone są rysowane poprzez dodanie do parametru chd kolejnych serii danych, a także wartości chd, by wykres „ignorował” dodatkową serię danych.

Więcej informacji znajdziesz na stronie Wykresy złożone.

Wykres słupkowy ze znacznikiem linii
chm=D,0033FF,1,0,5,1
chd=s1:1XQbnf4,43ksfg6

Powrót do góry

Funkcje danych chfd [wszystkie wykresychd]

Możesz określić funkcję niestandardową, która będzie uruchamiana na danych z wykresu za pomocą składni funkcji MuParser. Dane używane w tej funkcji mogą pochodzić z jednego z dwóch źródeł:

  • Seria danych od chd – dane są pobierane z określonej serii w chd.
  • Zakres wartości podanych w samym parametrze chfd – deklarujesz wartość początkową, zatrzymanie i stopniową w przypadku dowolnego zakresu danych.

Pamiętaj, że we wszystkich przypadkach musisz przypisać dane wyjściowe do istniejącej serii w chd. Seria ta zostanie zastąpiona danymi wyjściowymi funkcji. Wykres zostanie wyrenderowany dopiero po przetworzeniu wszystkich funkcji, jeśli więc przypiszesz wiele funkcji do danych wyjściowych w tej samej serii danych, będą one uruchamiane w podanej kolejności, ale na wykresie będą wyświetlane tylko dane wyjściowe funkcji końcowej. Możesz łączyć funkcje w łańcuch, tak aby jedna z nich mogła zostać użyta jako seria wejściowa wywołana przez poprzednią funkcję.

Aby przypisać kolory lub znaczniki chm do linii funkcyjnej, przypisz kolory lub znaczniki do indeksu serii funkcji. Znaczniki są umieszczane zgodnie z danymi po zmodyfikowaniu przez funkcję.

Składnia

chfd=
  <output_series_index>,<function_data>,<function_string>
    |...|
  <output_series_index>,<function_data>,<function_string>
<output_series_index>
Indeks zerowy dla serii danych w polu chd, do którego zostaną zapisane dane wyjściowe funkcji. Wszystkie dotychczasowe dane zostaną całkowicie zastąpione przez dane wyjściowe funkcji. Jeśli seria nie jest używana jako wartość wejściowa funkcji, sprawdzoną metodą jest przypisanie do niej pojedynczej wartości testowej.
<dane_funkcji>
Zmienne i dane do wykreślenia. Dane mogą pochodzić z wybranego przez Ciebie zakresu lub z jednej z serii danych chd. Możesz określić wiele zmiennych dla każdej funkcji, używając separatora (;) dla wielu zmiennych. Zwróć uwagę, że jeśli zdefiniujesz wiele zmiennych dla jednej funkcji, a zmienne mają inną liczbę punktów, funkcja zostanie zatrzymana po dotarciu do pierwszego punktu końcowego. Jeśli na przykład funkcja definiuje zarówno parametry x=1 – 5, jak i 1 – 1 – 10, krok kończy się, gdy osiągnie 5 punkt.
    <variable_name>,<input_series_index>
        
LUB
    <variable_name>,<start>,<end>,<step>
  • nazwa_zmiennej – dowolna nazwa ciągu tekstowego zmiennej. Użyj go w funkcji zdefiniowanej przez funkcja_ciąg_znaków.
  • input_series_index – indeks serii danych chd, który ma być używany jako dane wejściowe.
  • start – liczbowa wartość początkowa zakresu.
  • end – liczbowa wartość końcowa zakresu.
  • step – wartość liczbowa kroku od start do end. Może mieć wartość dodatnią lub ujemną, ale nie może wynosić zero.
Przykłady: x,0,100,1 deklaruje zmienną o nazwie x z wartościami 0, 1, 2, ... 100. x,0,100,1;r,0,3.1,.1 deklaruje tę samą zmienną x oraz zmienną o nazwie r z wartościami 0, 0.1, 0.2, ..., 3.0 i 3.1. x,0 deklaruje zmienną o nazwie x, która wykorzystuje dane z pierwszej serii chd. Zostaną one wykorzystane przez parametr function_string. Jeśli nie podasz ich w ciągu function_string, nie pojawią się na wykresie. Im mniejszy krok, tym bardziej płynny jest wykres.
<ciąg_funkcji>
Twoja funkcja zapisana w składni MuParser. Funkcja jest stosowana do zmiennych i danych określonych w zmiennej variable_data. Możesz odwoływać się tylko do zmiennych zadeklarowanych w tym zestawie funkcji lokalnych, a nie w innym potoku parametrów chfd. Funkcja podsumowania podsumowania nie jest obsługiwana (min, maksymalna suma, śr.). WAŻNE: pamiętaj, aby użyć w funkcjach funkcji %2B zamiast +.

 

Przykłady

Opis Przykład

Prosta sinus fala. Kilka uwag:

  • chd=t:-1 – w danych wykresu używamy zmiennej zastępczej, ponieważ dane są deklarowane w parametrze chfd.
  • chco=FF0000 – w przypadku pierwszej serii jest określona czerwień. Mimo że nie używamy danych z chd, dla tej funkcji nałożonej zostanie użyty odpowiedni kolor tej serii.
  • chfd=0,x,0,11,0.1,sin(x)*50%2B50 – deklarujemy jedną zmienną o nazwie x z wartościami 0–11 i zwiększaną o 0,1. Przypisuje go do pierwszej serii, co oznacza, że otrzymuje pierwszy kolor serii (FF0000). Funkcja stosowana do x to sin(x) * 50 + 50. Pamiętaj, jak musimy zakodować + w tej funkcji.

 

Fala sinusoidalna z chfd
cht=lc
chd=t:-1
chco=FF0000
chfd=
  0,x,0,11,0.1,sin(x)*50%2B50
chxt=x,y
Ten wiersz wykorzystuje dane z parametru chd. Funkcja, która działa na danych chd.
chd=t:5,10
chfd=0,x,0,x*4

Połączenie funkcji i wierszy niebędących funkcjami.

Zwróć uwagę, jak kolory są określane przez parametr koloru serii chco.

Zwróć uwagę na rozmieszczenie znaczników w danych wyjściowych funkcji.Punkty danych są obliczane od początku, końca i kroku, więc jeśli zakres wynosi od 0 do 11, 0,1, 0, 0, 1, itd., aż do punktu 110, który ma wartość 11.

Jedna seria zawierająca dane w postaci chfd, a druga – jej dane.
chd=t:
  -1
  15,45
chco=
  FF0000,000000
chfd=
  0,x,0,11,0.1,sin(x)*50%2B50
chm=
  c,00A5C6,0,110,10
  a,00A5C6,0,60,10

Aby zdefiniować funkcję w 2 wymiarach, użyj wykresu lxy, przypisz 2 serie próbne i przypisz do każdej z nich.

  • 0,x,0,10,0.1,sin(x)*50%2B50 – seria 0 (wartości osi x) ma zmienną o nazwie x z wartościami 0–10, kroku 0.1 i sin(x)*50 + 50
  • 0,y,0,10,0.1,sin(y)*50%2B50 – seria 0 (wartości osi y) ma zmienną o nazwie y – wartości od 0 do 10, krok 0,1 i sin(x)*50 + 50
Koło
cht=lxy
chd=t:-1|-1
chfd=
  0,x,0,10,0.1,sin(x)*50%2B50|
  1,y,0,10,0.1,cos(y)*50%2B50

Parametr chfd pozwala pokazać Twoją kreatywność.

Kliknij te obrazy, aby otworzyć je i zagrać z nimi w parku zabaw. Przekonaj się!



Powrót do góry